บทบาทของพระภิกษุในสังคมไทย : หน้า 52/140

เพราะฉะนั้น จึงสุดแล้วแต่ว่า ผู้อ่านจะกำหนดตัว คือ ใครกันแน่ ? เองให้เป็นไปอย่างไร แต่อย่างน้อยโปสเตอร์แผ่นนี้ได้ พระภิกษุตามพุทธประสงค์เป็นอย่างไรนั้นก็พอที่ บอกความจริงของพระพุทธศาสนาในวันนี้ให้คนในสังคม จะตอบได้ว่า แต่เดิมท่านที่บวชในพระพุทธศาสนา ก็คือ รับรู้แล้วว่า ในผืนแผ่นดิน ที่เรียกว่า “ไทย” นี้ ยังมีคน ลูกชายชาวบ้าน ครั้นได้ฟังพระสัทธรรม ไม่ว่าจากขณะ ที่รักจะสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้กับพระพุทธศาสนา ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ากำลังอบรมพุทธบริษัท หรือได้ ยืนหยัดต่อสู้อยู่ และกำลังทำคุณประโยชน์อันใหญ่หลวง ฟังจากพระอรหันต์ พระเถราจารย์ แม้ที่สุดได้อ่านพระ ให้กับพระพุทธศาสนาอย่างเต็มกำลังความสามารถ เพื่อ ไตรปิฎกหรือคัมภีร์คำสอนในพระพุทธศาสนาก็ดี แล้ว ตอบแทนให้สมกับที่บรรพบุรุษได้เอาชีวิตปกป้องรักษา เกิดความศรัทธาในพระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมา พระพุทธศาสนาไว้ให้พวกเขานั่นเอง ใคร คือ กลไกสำคัญในการสร้างสังคม ไทยให้สันติสุข หากมีชาวต่างชาติถามว่า “พระพุทธศาสนา คือ อะไร และมีดีอะไร คุณถึงได้นับถือ” ในฐานะที่คนไทยส่วน ใหญ่เป็นชาวพุทธจะตอบเขาว่าอย่างไร อาจมีผู้ตอบว่า “บุคคลที่จะตอบปัญหานี้ได้ดีที่สุด คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะพระองค์เป็นพระบรม ศาสดา และรองลงมาก็คือ เหล่าพระภิกษุสามเณร เพราะท่านเป็นเสมือนลูกแก้วของพระพุทธองค์ แต่ตอน สัมพุทธเจ้า เกิดความเห็นต้องตามที่พระพุทธองค์และ เหล่าพระอรหันต์ท่านเห็น คือ เห็นว่าชีวิตการครอง เรือนอย่างชาวโลกนั้น ๑. เป็นชีวิตที่คับแคบ เพราะมีเรื่องต้องห่วงใย มาก มีภาระมาก ยากที่จะประกอบการบุญกุศลได้เต็มที่ ๒. เป็นทางมาแห่งธุลี คือ กิเลสนานาชนิด เพราะต้องแก่งแย่งชิงดีกัน ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้ได้มา ซึ่งทรัพย์สินเงินทอง ตำแหน่งฐานะ เกียรติยศชื่อเสียง อันเป็นของจอมปลอม ในทางตรงข้าม ชีวิตของนักบวชในพระพุทธ ศาสนา เป็นชีวิตที่ไม่ต้องก่อเวรสร้างบาป มีโอกาสสร้าง บุญกุศลได้เต็มที่ คือ สามารถฝึกฝนขัดเกลาตนเอง นี้พระพุทธองค์ทรงดับขันธปรินิพพานไปนานแล้ว ขอให้ กำจัดนิสัยใจคอที่ไม่ดีของตนเองทิ้งไป ทำให้ได้คุณธรรม ไปถามพระภิกษุสามเณรที่บวชอยู่ตอนนี้ก็แล้วกัน” ในขณะที่เขาผลักภาระการตอบคำถามเช่นนั้น เขากลับลืมไปว่า “ถ้าพระภิกษุสามเณรไม่ได้รับการ สนับสนุนการศึกษาพระพุทธธรรมเท่าที่ควร ท่านจะเอา เพิ่มขึ้นอย่างเต็มที่ เมื่อท่านเห็นเช่นนี้ จึงตัดสินใจออกบวชเพื่อ ฝึกฝนตนเองให้หมดกิเลส เมื่อบวชแล้วท่านก็ไม่นิ่งดูดาย หรือปล่อยให้ชีวิตผ่านไปวันๆ แต่ว่าท่านก็ตั้งใจ ความรู้ออกมาจากพระพุทธศาสนาได้ไม่เต็มที่ และคราว ขวนขวายฝึกตัวเอง โดยมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและ นี้จะเหลือพระภิกษุสามเณรสักกี่รูป ที่ฉลาดปราชญ์ พระอรหันต์เป็นต้นแบบ หรือดังที่ปรากฏอยู่ใน เปรื่องจนถึงขั้นสามารถออกไปโต้ตอบคำถามของเขาได้ พระธรรมวินัย เพราะตระหนักดีว่า ชีวิตพระไม่ได้สิ้นสุด อย่างจะแจ้งว่า พระพุทธศาสนา คืออะไร และมีดีอะไร จนกระทั่งทำให้คนไทยต้องนับถือมานานแสนนาน และ แม้กระทั่งตัวท่านเองก็ตัดสินใจมาบวช” เพราะฉะนั้นเรื่อง คือความรับผิดชอบที่ชาวพุทธทุกคนต้องร่วมกัน ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรือง ดังนั้น ในเบื้องต้นเราจึงต้องมาศึกษาว่า พระภิกษุ เพียงแค่การบวชเท่านั้น เพราะฉะนั้น พระภิกษุในพุทธประสงค์ คือ ลูกชาย ชาวบ้านผู้เห็นภัยในการครองเรือน แล้วมุ่งหน้าออกบวช เพื่อจะฝึกหัดขัดเกลาตนเอง ดำเนินรอยตามพระบรม ศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันต์ไป เนื่องจากเบื่อการเวียนว่ายตายเกิดเต็มที่ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๕