พิธีกรรมการเผาศพริมแม่น้ำ : หน้า 23/116

ว่าการได้มาอาบดื่มกินน้ำในแม่น้ำแห่งนี้แล้ว บาปกรรมที่ เคยพลั้งพลาดผิดไป จะถูกน้ำที่ไหลมาจากสวรรค์ชำระ ล้างบาปเคราะห์นั้นให้สิ้นไป และเมื่อถึงคราจะต้องตาย จากกัน ขอแม่น้ำพาดวงวิญญาณไปสู่สวรรค์ด้วย ดังนั้น ซากศพจึงต้องนำมาเผากันที่ริมน้ำ เศษซากที่เหลือจากไฟ ก็ปล่อยให้สายน้ำน่า พาไป คาดเอาว่าคงไปถึงสวรรค์ได้ ดังที่ใจปรารถนา สำหรับคนดูแล้ว จะหมุนเวียนเปลี่ยนกันมาแทบ ๓,๐๐๐ ปีมาแล้ว ภาพที่เห็นตรงหน้าคือท่อนฟืนที่เรียงกัน สูงกว่าเขาอยู่บนเชิงตะกอน บนกองฟันมีร่างที่ไร้วิญญาณ นอนอยู ความกว้างของกองปืนไม่พอที่รองรับส่วนขาไว้ได้ จึงปล่อยให้ขาของศพห้อยลงมา ดูท่าทางไม่น่าสบายนัก ไฟถูกจุดติดแล้วเริ่มเผาไหม้ขึ้น มองเห็นควันสีขาวอมเทา ตั้งแต่ ๓๐๐ ลอยม้วนขึ้นสู่อากาศฟินที่เป็นเชื้อเพลิงในการเผาศพมีราคา รูปีขึ้นไป ปีนจะมากจะน้อยขึ้นอยู่กับเงินใน กระเป๋าของญาติ เผาจนปืนท่อนสุดท้ายมอดหมด ส่วน ไม่เคยซ้ำหน้าเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากทั่วทุกมุมโลก เพื่อมาให้เห็นความศรัทธาอย่างยิ่งยวดด้วยสายตาตนเอง สักครั้ง แต่เรื่องให้ไปเป็นนักแสดงดูบ้าง คงไม่มีใครตอบรับ โดยเฉพาะในคณะของเรา เรือล่องไปตามลำน้ำได้สักระยะหนึ่ง คุณวิไลชี้ให้ ดูการเผาศพของชาวฮินดู เขาจะนำศพมาเผากันริมน้ำ มี วิหารที่จุดไฟไว้สำหรับให้ญาตินำไฟไปจุดต่อเพื่อเผาศพ เล่ากันว่าไฟนั้นโชติช่วงอยู่เสมอไม่เคยดับเป็นเวลากว่า ซากที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของสายน้ำที่จะพาไปสวรรค์หรือ?” ถ้าแม่น้ำาพูดได้ แม่ คงจะถามเช่นนี้ อินเดียมีกฎหมายว่า เมื่อมีคนตายจะต้องเผาศพ ภายใน ๒๔ ชั่วโมง ดังนั้นอาคารริมน้ำที่เห็นส่วนใหญ่คือ โรงแรมรอดาย มีให้เลือกหลายดาว หลายระดับ แต่ สำหรับคนจน ก็มีโรงที่พักฟรี เป็นโรงที่คนใจบุญสร้างไว้ใช้ ประโยชน์ เมื่อมีญาติที่ใกล้ตายจะพากันมาพักใกล้แม่น้ำ จะได้เผาและทิ้งศพลงในแม่น้ำได้หันเวลา ไม่ต้องเสีย ศัลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. ๒๕^* | ๒๑