โอวาทจากคุณยาย : หน้า 31/116

ระเบียบวินัย เริ่มวางอะไรหลายๆ อย่างให้มีหลักมีเกณฑ์ ทำให้เราได้มีการทำงานที่เป็นแบบแผนขึ้น เป็นลำดับๆ ไป พอหลวงพี่เรียนจบชั้นปีที่ ๔ ก็เข้าวัด คุณยายท่านยังบอกว่า คุณมาอยู่วัด คุณเข้าวัด ยายช่วยคุณได้ทั้งในชาตินี้กับใน ชาติหน้า ยายปิดนรกเปิดทางสวรรค์ให้คุณได้ คุณเรียน จบแล้วไปทำงานข้างนอก อย่างดีก็ ช่วยพ่อแม่ได้เฉพาะชาตินี้เท่านั้น แต่ ว่ามาอยู่วัด มาประพฤติปฏิบัติธรรม มาสร้างกุศล มาช่วยยายสร้างวัดนี้ และ ช่วยท่านได้ทั้งภพนี้และภพหน้า ช่วยตัวเองได้ทั้งภพนี้และภพหน้า คุณ ยายสอนอย่างนี้ ตกลง หลวงพี่ก็ได้อยู่ วัด หลวงพ่อธัมมชโยตอนนั้นท่านเริ่ม เปิดทีมบอกบุญใหม่ๆ ให้หลวงพี่เข้าไป ด้วย ไปอยู่กับหลวงพี่วิชเชสโกกับ อารีพันธุ์ ๓ คน ให้ไปด้วยกัน ไปซ้อม บอกบุญ ท่ายังไง เราไปกันได้สักพักหนึ่ง ต่อมา วันหลังคุณยายท่านคงจะเมตตา เรียก อาตมามาปฐมนิเทศ คือจะเรียก อุบาสกคนไหนมาปฐมนิเทศหรือเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่วันนั้นเรียกอาตมามาคนเดียว บอกว่า ออกไปบอกบุญ จําไว้ ๔ ข้อนะ ๑. ออกไปข้างนอกไกลหูไกลตายาย ยายท่าน คงจะเมตตา ไปไกลหูไกลตายาย อย่าไปติดสาวที่ไหนนะ อย่าไปทำตาหวานให้ใครนะ โอ้โฮ...คุณยายเป็นห่วง ถึงขนาดนั้น อยา ๒. อย่าไปกินข้าวบ้านใครนะ เราก็งงๆ เอ๊ะ ย่าไปกินข้าวบ้านใคร ยายบอกว่าอยู่กับยายกินข้าวยาย กินข้าวหลวงพ่อนะ เราเป็นหนี้บุญคุณหลวงพ่อ ยาย พอแล้ว อย่าให้มันมากคนนัก เราไปกินข้าวบ้านโน้นบ้านนี้ ต่อไป ในอนาคตเมื่อเราต้องทำงานใหญ่ๆ เดี๋ยวจะเสียความ ยุติธรรม ท่านมองไกลขนาดนั้น เดี๋ยวจะเสียความยุติธรรม ๓. ท่านบอกว่า อย่าไปค้างแรมคืนที่ไหนนะ ดึกดื่นยังไงต้องกลับมาวัด อย่าไปค้างแรมคืนที่ไหน ถ้า จำเป็นจะต้องไปค้างจริงๆ ละก็ให้บอกยาย จะไปกี่วัน กลับมาเมื่อไหร่ต้องบอกยายให้ทราบ ยายก็บอกก็เล่า อธิบายคร่าวๆ ว่า คนที่มาอยู่กับยาย ลูกๆ หลานๆ ยายเอา ทุกคนมาซ้อนอยู่ในศูนย์กลางของยาย เพราะฉะนั้นออกไป ข้างนอก ไปด้างข้างนอก เดี๋ยวไปติดอะไรเลอะๆ เทอะๆ มา เพราะฉะนั้นอย่าไปแรมคืนที่อื่น และข้อที่ ๔ ท่านบอก อย่าโกหกยาย อย่าปิดบัง ยายนะ หลวงพ่อด้วยเหมือนกัน อย่าไปโกหกหลวงพ่อ หรือปิดหลวงพ่อ ทั้ง ๔ ข้อนี้ คือโอวาทที่คุณยายให้ตอนออกไป บอกบุญ ยังจำได้จนบัดนี้ ไม่รู้ว่าอุบาสกคนอื่นเขาได้ฟัง แบบนี้หรือเปล่า สงสัยยายจะเมตตาเรา เรียกไป ปฐมนิเทศเดี่ยว เพราะนี่แหละคุณธรรมคุณยาย ดูคุณยายท่าน เป็นห่วงอุบาสกมากกว่า กลัวจะไม่ได้บวช กลัวเดี๋ยวจะ สร้างบารมีตามไม่ทันท่าน บางทีท่านบอก พวกผู้หญิง เขาก็ชุดอุบาสิกา ตอนนั้นมี ๒-๓ คนเท่านั้น นิดเดียว ผู้หญิงเขาเรียบร้อยกันอยู่แล้ว พวกผู้ชายหนุ่มๆ กลัวไป ชนที่อื่น ความเป็นห่วงของท่านขนาดนี้ ช่วงที่คุณยายย้ายมาแล้ว ปกติช่วงเช้า ตีสี่ท่าน ตื่นแล้ว นั่งสมาธิแล้ว เช้าออก 5 โมง ดี ๕ ครึ่ง ท่าน ออกมาเข้าครัว ถือกาน้ำมาใบหนึ่ง ต้มน้ำแล้วเอาน้ำไป กัลยาณ : มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๔ ๒๙