การทำงานของดวงตา : หน้า 103/116

ไม่ให้มากเกิน แต่ถ้าแสงน้อย ม่านตาจะขยาย เพื่อให้แสง ผ่านได้มากขึ้น แสงจะผ่านเข้าทาง รูม่านตา ไปยัง เลนส์ตา หรือ แก้วตา ลักษณะเลนส์ตา จะเป็นเลนส์นูน ท่า หน้าที่คล้าย กับเลนส์กล้องถ่ายรูป สามารถปรับเลนส์นูน ให้แบนลง เพื่อรวมแสงหรือกระจายแสง ผ่านของเหลวในลูกตา ไป ปรากฏบนจอรับภาพด้านหลังของลูกตา จอรับภาพนี้เรียกว่า เรตนา(คslea) ทำหน้าที่เหมือนฟิล์มกล้องถ่ายรูป บันทึกภาพ ที่มองเห็นไว้โดยมี “เส้นประสาทตา” ซึ่งต่อโยงกับสมองที่เกี่ยว กับความจำส่งสัญญาณไปยังสมอง และแปรสัญญาณออก มาเป็นรูปภาพ ดังนั้น การเห็นในสิ่งที่เคยเห็นมาแล้ว หรือมี ประสบการณ์การเห็นมาแล้ว จะทำให้สมองแปรภาพที่เห็น ออกมาอย่างมีความหมาย มีความรู้สึก เช่น เห็นเด็กวิ่งเล่น อย่างสนุกสนานในสนามหญ้า เห็นความโหดร้าย และความ ทุกข์จากการทะเลาะวิวาท แต่ถ้าเป็นการเห็นครั้งแรก โดยที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน ก็จะไม่เข้าใจถึงความหมาย และความรู้สึกของภาพที่เห็นได้ ดังนั้นการเรียนรู้หา ประสบการณ์ จึงเป็นประโยชน์ในการเพิ่มการเรียนรู้ และ ความสามารถได้มากขึ้น ส่วนดาขาว ทำหน้าที่ป้องกันอันตราย ที่จะเกิดขึ้นกับลูกตา มนุษย์เราสามารถกลอกตาไปมา หรือขึ้นลงได้ ชนิดที่ไม่จำเป็นต้องหันหน้าไปทุกกรณี โดยอาลัยกล้ามเนื้อ ตา ที่ขึงลูกตาติดกับเบ้าตารวม 5 มัด ฉะนั้นถ้ากล้ามเนื้อ ตาอ่อนล้า หรือไม่มีแรง ก็จะทำให้ตาเข หรือตาเหล่ได้ ม่านตา รูม่านต กระจกตา เยื่อหุ้มแก้วตา กล้ามเนื้อตา Ãยตา เส้นประสาทตา (ประสาทตา) ส่วนที่ภาพตกกระทบ หลอดเลือด แก้วตา ธรรมชาติสร้างระบบป้องกันอันตราย ที่จะเกิดกับตา ได้อย่างเหมาะเจาะ โดยอยู่ในเบ้าตาที่แข็งแรง มีหนังตาที่ ปิดสนิทพอดี เสมือนลูกน้อยในอ้อมกอดของมารดา โดยมี ขนตาและขนคิ้วทำ หน้าที่แทนไม้หรือพัดคอยปัดป้องอันตราย และสร้างต่อมน้ำตา ไว้บริเวณหนังตาบนใต้หางคิ้วทั้ง ๒ ข้าง ไม่เพียงเพื่อใช้ในการหลั่งน้ำตาแสดงถึงความเศร้าโศกเสียใจ แต่ที่มากกว่านั้นคือ เพื่อชำระสิ่งสกปรก ฝุ่นละอองต่างๆ ที่ ท่า ให้ดวงตาต้องระคายเคือง ไม่ว่าธรรมชาติจะสร้างสิ่งต่างๆ ไว้ป้องกันอวัยวะ ที่สำคัญที่สุดนี้ได้ดีเยี่ยมเช่นไรก็ตาม แต่ก็ไม่เพียงพอ ยังคง ต้องการการดูแลรักษาที่ถูกต้องอยู่ดี เพื่อการอยู่ในโลกแห่ง ความสว่างนี้โด้ตลอดเวลา กัลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. [๐๕ - ๑๐)