บทบาทของเทียนพรรษาในพระพุทธศาสนา : หน้า 50/116

พระไตรปิฎกมากางอ่านกัน มาอธิบายกัน ส่วนกลางวันนั้น อาจจะมีภาระต้องดูแลทำความสะอาดวัดบ้างปัดกวาดเช็ดถู บางทีก็รับแขก รับญาติโยม บางทีก็มีการเทศน์ให้ ญาติโยมฟัง แต่กลางคืนก็วางธุระทั้งหมด มาฟังหลวงพ่อ หลวงปู่ พระอาจารย์ ท่านสอนพระไตรปิฎกสอนธรรมะ ให้กันกลางโบสถ์ โดยอาศัยแสงเทียนที่ญาติโยมมาถวาย ตอนเข้าพรรษา เพราะฉะนั้น เทียนที่ถวายในวันเข้าพรรษานั้นจึง เป็นเทียนกายสิทธิ์ ไม่ใช่สว่างแต่เฉพาะในโบสถ์ แต่ทำให้ พระท่านสว่างเข้าไปถึงในใจด้วย ทำให้พระบวชใหม่เกิด ความสว่างตาที่จะอ่านตำรับตำรา อ่านคัมภีร์ อ่านพระ ไตรปิฎก ได้ศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อ สว่างตาของท่านแล้วก็เริ่มจุดประกายสว่างขึ้นภายในบ้าง แม้ยังไม่สว่างโพลง แต่ก็เริ่มให้เป็นความคิดสว่างๆ ภัสยาณปีแร มจุนายน พ.ศ. ๒๕๕ เป็นความเข้าใจสว่างๆ ได้ ในระดับหนึ่ง ส่วนพระที่ท่านศึกษาภาคปริยัติ ภาคทฤษฎี จาก พระไตรปิฎกเชี่ยวชาญแล้ว ท่านก็อาศัยเปลวเทียนนั้นอีก เหมือนกัน เป็นนิมิต เป็นเครื่องหมายทางใจ แล้วทำ สมาธิจนบังเกิดความสว่างภายใน เช้าถึงธรรมะ เช้าถึง พระธรรมกายในตัว สว่างไสวทะลุไปทั้งภพสาม ตลอด นิพพานโลกันต์กันทีเดียว แล้วการปราบมารประหารกิเลส ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ก็เกิดตามมาอย่างนี้ เพราะฉะนั้น การถวายเทียนเข้าพรรษา จึงได้มีเกิดคู่กันมากับ ประวัติศาสตร์ชาติไทย นับตั้งแต่คนไทยนับถือพระพุทธ ศาสนาเป็นต้นมา