การกินข้าวร่วมกับคุณยาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 6 หน้า 30
หน้าที่ 30 / 116

สรุปเนื้อหา

เชิญครั้งที่ ๒ ที่ ๓ เสร็จ เราก็เลยต้องตามใจท่าน แต่ในใจตอนนั้น มีความรู้สึกปิติยินดีปนกับ ความเหนียมอายและเกรงใจ โอ้โอ...คุณยายให้เกียรติเรา กินข้าวร่วมเสื้อกับท่านท่านไปฉันข้าวก็เอาอาหารนี่ไปทาน ทั้งหมด ไปทานตรงครัวของบ้านธรรมประสิทธิ์ มีอาตมา เป็นผู้ชายนั่งอยู่คนหนึ่ง นอกนั้นมีรุ่นพี่ผู้หญิง ๒ คน หลาน คุณยายคนหนึ่ง ท่านเห็นเรานั่งเฉยๆ ก็บอก เอาเลย กินข้าวเลยคุณผู้ชายกินเยอะๆ ถือศีล ๘ เดี๋ยวเย็นจะหิว กินเยอะๆ เรายังเหนียมอยู่ ท่านก็บอกไม่ต้องเหนียม ท่านตักข้าวให้ตักเองเลย เอาจานมาวางข้างหน้าเรา ตักข้าวให้ใส่จานของเรา เอาช้อนใส่ให้ เอ้า...นี่ข้าว แล้วท่าน ก็บอก นี่เป็นข้าวต้มกุ้ง แต่แยกข้าวกับแยกน้ำมา ท่านก็ เอากุ้งใส่ให้ตัวหนึ่ง ตัวใหญ่เชียว แล้วเอาน้ำราด นี่ข้าวต้มกุ้ง กินซะเลยคุณ ปัจจุบั

หัวข้อประเด็น

- การกินข้าวร่วมกับคุณยาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เชิญครั้งที่ ๒ ที่ ๓ เสร็จ เราก็เลยต้องตามใจท่าน แต่ในใจตอนนั้น มีความรู้สึกปิติยินดีปนกับ ความเหนียมอายและเกรงใจ โอ้โอ...คุณยายให้เกียรติเรา กินข้าวร่วมเสื้อกับท่านท่านไปฉันข้าวก็เอาอาหารนี่ไปทาน ทั้งหมด ไปทานตรงครัวของบ้านธรรมประสิทธิ์ มีอาตมา เป็นผู้ชายนั่งอยู่คนหนึ่ง นอกนั้นมีรุ่นพี่ผู้หญิง ๒ คน หลาน คุณยายคนหนึ่ง ท่านเห็นเรานั่งเฉยๆ ก็บอก เอาเลย กินข้าวเลยคุณผู้ชายกินเยอะๆ ถือศีล ๘ เดี๋ยวเย็นจะหิว กินเยอะๆ เรายังเหนียมอยู่ ท่านก็บอกไม่ต้องเหนียม ท่านตักข้าวให้ตักเองเลย เอาจานมาวางข้างหน้าเรา ตักข้าวให้ใส่จานของเรา เอาช้อนใส่ให้ เอ้า...นี่ข้าว แล้วท่าน ก็บอก นี่เป็นข้าวต้มกุ้ง แต่แยกข้าวกับแยกน้ำมา ท่านก็ เอากุ้งใส่ให้ตัวหนึ่ง ตัวใหญ่เชียว แล้วเอาน้ำราด นี่ข้าวต้มกุ้ง กินซะเลยคุณ ปัจจุบันนี้ ยังนึกภาพที่คุณยายตักข้าวให้ได้ ตอน นั้นมีความคิดแต่ว่า ถ้าเราได้รับเชิญไปกินข้าวร่วมโต๊ะกับ KAYA CETIYA ประธานาธิบดีหรือผู้นำประเทศ เรายังไม่ภูมิใจขนาดนี้ คุณยายให้เกียรติเราถึงขนาดนี้ มีความคิดแต่ว่า เราจะแทน คุณข้าวยายไปตลอดชีวิตเรื่อยๆ เราดีดอย่างนั้น พอทานข้าวเสร็จแล้ว คุณยายบอก ไปนั่งธรรมะ ต่อนะ ๕ โมง ค่อยเลิก ค่อยกลับ ก็ขึ้นไปนั่งธรรมะ พอ ๒^ | ลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. ๒^1 เสร็จถึง ๕ โมง หลวงพี่ค่อยๆ ลงมาจากชั้นบน ท่านจะให้ โอวาท ให้กำลังใจ นั่งธรรมะไปนะ ค่อยๆ ทำสบายๆ ไม่ ต้องรีบร้อน ไม่ต้องไปเครียดมัน ทำใจสบายๆ ธรรมะอยู่ ในตัวของเรานี่ไม่ได้หนีไปไหน อยู่ในตัวของเรา ค่อยๆ ปรับใจเดี๋ยวก็สว่าง ท่านจะให้โอวาทไว้ด้วย แล้วท่านก็บอกว่า คุณเรียนจบแล้วมาอยู่กับยาย มาช่วยยายสร้างวัดนะ เราก็บอกครับ ตอบดำเดียว ครับ พอหลวงพี่มาใส่รองเท้าเตรียมจะเดิน ท่านก็บอก แล้วมา หายายอีกนะ เราตอบอีกทีหนึ่งว่า ครับ แล้วกราบลาท่าน แต่ในใจหลวงพี่ตอนนั้น รู้สึกปิติยินดี คุณยายชวนเรา ว่า เรียนจบแล้วมาอยู่กับยาย สมัยนั้นยังจำได้ว่า คุณยาย ไม่ค่อยชวนใคร เราก็รู้สึกดีใจ คุณยายชวนเรา หลวงพี่เอง ได้ไปที่บ้านธรรมประสิทธิ์นั้นอีกหลายครั้งแต่ว่าจะหาโอกาส ไปวันธรรมดา เพราะว่าในวันเสาร์อาทิตย์ก็มาที่ศูนย์ พุทธจักรฯ ไปที่บ้านธรรมประสิทธิ์ ได้พบเห็นความสะอาด ความมีระเบียบ อย่างที่หลวงพี่ฌานา ภิญโญท่านเล่าให้ฟังอย่างนั้นเปียะ หลวงพี่ยืนยันได้ ห้องน้ำ คุณยายสะอาด เห็นคุณยายเข้าไปเช็ดแล้ว หลวงพี่ไม่ เคยเข้าไปเลย กลัว มันสะอาดซะจนกลัว ยอมทน มันเต็มที่เมื่อไหร่ก็เดี๋ยวไป เช้าห้องน้ำที่ทางหอหลวงพ่อหรือว่าที่ ทางหอฉัน แต่ไม่ยอมเข้าห้องน้ำที่ บ้านคุณยาย เห็นคุณยายทำความ สะอาดละก็ไม่กล้าใช้ นี่แหละคือคุณยาย ต่อมาคุณยายท่านย้ายบ้าน จากบ้านธรรมประสิทธิ์มาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘ หลวงพี่เอง ปีนั้นอบรมธรรมฯ หายาท อยากจะไปช่วยท่านย้ายบ้าน แต่ว่าติดช่วงอบรมออกไปไม่ได้ เลย รอรับท่านอยู่ที่วัด เห็นคุณยายขนข้าวขนของมาเยอะแยะ อยากจะช่วย คุณยายท่านตกลงว่าท่านมาอยู่ (บ. 1176 ที่ วัด ไม่ต้องเดินทางไปเดินทางมาระหว่างวัดปากน้ำฯ กับ ศูนย์พุทธจักรฯ อีกแล้ว เมื่อมีเวลามาอยู่ที่นี่เต็มเวลา ท่านเริ่มวาง
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More