พิธีบวชและการเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ : หน้า 46/116

CC | คลขาณชิสร มิถุนายน พ.ศ. ๒๕ เจ๋งมีชีวิตเช่นนี้มา ๕ ปี ผมจุกของเขายาวๆ ขึ้นทุกปีจนใกล้เวลาจะ ต้องตัดมันทิ้งแล้ว พอตัดจุก เจ๋งก็จะเอาไปให้แม่ๆ ก็จะเอาไปแต่งผมของแม่ แล้วเจ๋งก็โกนหัวเตรียมบวชตามธรรมเนียมพุทธศาสนา เพิ่งจะครองจีวรลัก หนึ่งสัปดาห์ หรือหนึ่งเดือนเพื่อแสดงว่าเป็นผู้ใหญ่ หรือจะบวชนานกว่านั้นก็ได้ แล้วแต่พ่อแม่ร้องขอหรือตัวเองอยากจะบวชนานๆ แล้ววัดก็จะรับเจ๋งเป็นพระ อยู่ในวัดเต็มตัวเรียกว่า อุบาลิน พออายุได้ ๑๔ ปี เพิ่งเป็นเด็กวัดรุ่นโตที่เรียนดี ความประพฤติเป็น แบบอย่างของรุ่นน้องได้ พระครูมอบหน้าที่ให้เขาดูแลเนื้อของวัดที่ญาติโยมน่า มาถวายและวัดเก็บไว้เป็นเสบียง รสชาติของเนื้ออร่อยอย่าบอกใครเหมือน ปลางาถาล็อกของพม่า แล้วยังมีน้ำหัวกุ้งสีแดงเป็นมันย่องที่เก็บไว้ถวายพระ วันหลัง ตู้กับข้าวลวดเรียกว่า “บ้านแมว” ตามคำแปลภาษาพม่า เพราะมัน เป็นตู้กันไม่ให้แมวมากิน และแมวก็มากินไม่ได้จริงๆ ด้วย แต่ตู้ ไมอาจ ขวางกั้นความตะกละของเด็กเล็กๆ ได้ เจ๋งเป็นคนที่ชอบเห็นคนกินของอร่อย เขาจึงแอบให้เด็กๆ ชิมบ้างนิดหน่อย แล้วก็ถูกพระอาจารย์ดุไปตามระเบียบ แต่เนื่องจากเขาเป็นคนดี เขาจึงยังได้ทำหน้าที่ดูแลบ้านแมวต่อไป แต่พระ อาจารย์ต้องการฝึกฝนเด็กวัดให้มีระเบียบ รู้จักเชื่อฟัง ไม่โกหก ไม่หนีไป หมู่บ้านในเวลาต้องห้าม วันหนึ่ง ถึงวันที่ต้องลงโทษเด็กไม่อยู่ในวินัย ท่านพระครูไปเอา ไม้เรียวมากองไว้ตรงหน้าแถวเด็กชน แล้วดีทีละคนจนกว่าไม้เรียวหัก หนึ่งไม้ ต่อคน เจ๋งโดนด้วย เพราะยังปล่อยให้คนมาแอบชิมเนื้อมากขึ้นทั้งๆ ที่ ถูกห้ามเป็นประจำ เด็กโตอย่างเจ๋งต้องอยู่ท้ายแถว ท่าให้เจ๋งมองเห็น กองไม้เรียวลดลงไปเรื่อยๆ จนเหลือ ๓ อัน และเด็กอีก ๓ คน ในขณะที่พระอาจารย์ดีอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เห็นดังนั้น เจ๋งจึงวิ่งหนีไม่คิดชีวิตออกไปทางหลังวัดผ่านเจดีย์บนเนิน มุ่งหน้าไปทางลำธาร เจ๋งไม่กล้ากลับบ้านกลัวโดนดีเป็น สองเท่า เพราะฉะนั้น เมื่อมาถึงลำธาร เขาก็ม้วนชายโสร่งลองยีขึ้น สูง ว่ายน้ำข้ามไปหาคนรู้จักที่เอ็นดูเขาเป็นพิเศษเพราะหน้าตาของเขาเหมือน น้องชายของแกที่ล่วงลับไปแล้ว คนพม่าเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของ มนุษย์เหมือนชาวพุทธทั่วไป เจ๋งเลยได้เจ้าของบ้านไปช่วยพูดกับยาย ทำให้ เจ๋งเข้าบ้านได้และเตรียมตัวทำพิธี ชิน-พยู วันทำพิธี ชิน-พยู ซึ่งเป็นพิธีต้อนรับเด็กที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ด้วย การบวชเรียน เจ๋งก้าวขึ้นไปนั่งบนแคร่ไม้ไผ่ที่เตรียมไว้ แม่วางผ้าไตรบน แจกันทรงสูงบนทิ้ง พัด รองเท้าแตะ เหรียญเงินใส่กระบอกยาวหลายกระบอก เป็นกระบอกตาข่ายเพื่อพระจะได้ไม่ต้องจับเงิน พระภิกษุนั่งเป็นแถว ตาก้มลง ตา เบื้องหน้าและเบื้องล่างของท่านเป็น ชิ้น ลอง คือ เด็กชายเล็กๆ ๑๖ คน นั่งเป็นคนรับใช้พระ ทุกคนพอกหน้าขาวด้วยแป้งขาว นุ่งผ้าไหม เจ๋งก็เหมือน กัน วันนั้น เขาสวมสร้อยคอทองคำ มีมงกุฎฝังอัญมณีประดับบนศีรษะ ใบหน้า