ความหิวและการแบ่งปันอาหาร : หน้า 101/116

พรุ่งนี้จะได้ปรุง อาหารชุดพิเศษให้ นายท่านทาน เพื่อนเอ๋ย วันนี้เห็นทีฉันจะบินไปกับ ท่านไม่ได้ ฉันปวดท้องเหลือเกิน ปวดจนบินไม่ไหวเลย จนกระทั่งตกเย็น เอื้อก... กลิ่นเนื้อนี่มัน ช่างหอมหวนเหลือเกิน พรุ่งนี้ต้องหาทางกิน ให้ได้ วันรุ่งขึ้น ฟัง เจ้ากาเอ๋ย เรารู้หรอกนะว่า พวกกาเช่นเจ้าจะไม่มีโรคปวดท้อง มารบกวนเลย เพราะธรรมชาติของกาย่อมหิวอยู่ ทุกเวลา เจ้าคงอยากจะกินปลา และเนื้อในครัวละซิ อย่าเลยนะ มันเป็นอาหารของมนุษย์เขา เราออกไปหากินด้วยกันเถอะ เพื่อนเอ๋ยเราปวดท้อง จริงๆ ไม่ได้โกหกจริงๆ นะ อูย... ถ้าเจ้าเห็นแก่ความ อยาก เจ้าจะต้องได้ รับกรรมตามสนองแน่ (อ่านต่อฉบับหน้า) กัลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. 10*5:® | ๙๙

- ความหิวและการแบ่งปันอาหาร