การพบคุณยายครั้งแรก : หน้า 29/116

งานเสร็จ เก็บของเสร็จ กว่าจะส่งของคืน หมดตามวัดต่างๆ หรือตามสถานที่ราชการ ต่างๆ บางทีเป็นอาทิตย์ เราได้เตรียมงานกฐิน งานบุญใหญ่กันสมัยก่อน แต่ในใจอาตมานึก อยู่ว่า ได้พบคุณยายครั้งแรก อยากจะเจอท่าน อีก ทำยังไงหนอ ก็ไปฟังรุ่นพี่ๆ เขาคุยกัน เรื่องคุณยายที่ชมรมพุทธฯ เราอยากจะมา บ้านธรรมประสิทธิ์ บ้านคุณยาย บ้านกัลยาณ มิตรหลังที่ ๒ เห็นเขาคุยกัน เรามาไม่เป็น ไม่รู้จะไปยังไง อาตมาเป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิด อยู่กรุงเทพฯ อยู่แต่บ้านกับโรงเรียนไม่ค่อย ได้ไปไหน ไปไหนๆ ไม่ค่อยรู้จัก แค่จะไป วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ยังไปไม่ถูก แต่อาศัย คอยเงี่ยหูฟังว่าพี่ๆ เขาจะไปกันเมื่อไหร่เราจะติดเขาไปบ้าง แล้วจะพยายามจำทาง วันหลังเราจะได้ไปเอง อยากจะไป หาคุณยาย ครั้งนั้น พอดีเขากะกันไว้ว่าเป็นวันธรรมดา ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์ เพราะเสาร์อาทิตย์บางที่อาตมาก็มา ช่วยงานอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ(ปัจจุบันคือ วัดพระธรรมกาย) วันธรรมดาพอจัดเวลาว่างจากการเรียนได้บ้างแต่ด้วยความ อยากพบคุณยาย ถึงแม้ไม่ว่างก็ทำให้ว่างได้ โดดว่างั้นเถอะ พอรุ่นพี่เขามาวัด จังหวะวันนั้นว่าง เราก็โดด ส่วนมากเป็น ผู้หญิงจะไปวัด ก็ซื้ออาหารติดมือ ขนม ไปถวายพระที่วัด ที่บ้านคุณยาย ไม่รู้จะทำยังไง อาสาเป็นคนถือของ นี่แหละ อุบายที่จะได้ไปวัด แล้วก็ไปถึงวัดจริงๆ ไปถึงวัดปากน้ำฯ ร่วม ๑๐ โมง ก็ไปกราบคุณยาย รุ่นพี่ๆ ก็บอก คุณยาย ท่านรู้วาระจิต ไปถึงต้องสำรวม ไปทะลึ่งตึงตังไม่ได้ อะไรอย่างนี้ เรายิ่งโดนสำทับอย่างนี้ ก็ระวังตัวลีบ ไปถึงคุณยายก็ไปกราบท่านที่บ้านธรรมประสิทธิ์ บอกท่านว่า คุณยายผมอยากจะเรียนธรรมะกับยาย ยาย บอกว่า คุณไปเรียนกับหลวงพ่อธัมมะไป ยายสอนให้ท่าน หมดแล้ว ไว้คุณรอเรียนกับหลวงพ่อธัมมะเองนะ ท่าน ตอบอย่างนี้ และถามอีกว่า แล้วเคยนั่งธรรมะหรือเปล่าล่ะ หลวงพี่ตอบว่า เคยครับ เคยนั่งที่ศูนย์พุทธจักรฯ บอกอย่าง นั้นขึ้นไปนั่งข้างบน ขึ้นไปบนบ้านธรรมประสิทธิ์ ตอนเพล ค่อยลงมา เดี๋ยวยายจะดุมบุญ คุมธรรมะอยู่ข้างล่างนี้ Q® เป็นอันว่า พบยายครั้งแรก ท่านให้ขึ้นไปนั่งธรรมะ นั่งธรรมะไปลักชั่วโมง ถึงเพลลงมาข้างล่าง เขาจัดอาหาร เตรียมจะถวายพระสงฆ์ คุณยายบอก เดี๋ยวพวกเราคอย ประเคนพระกัน คอยกันอยู่ถึง โมง ๒๐ พอดีวันนั้น พระท่านไม่มา บอกวันนี้พระคงไม่มาแล้ว ถ้าอย่างนั้นเดี่ยว ยายจะเอาไปถวายพระพุทธเลยแล้วกัน ให้พวกเราได้บุญ กันเยอะๆ เอ้า ทุกคนนั่งเข้าที่ แล้วก็เงียบ นิ่งไปลัก ๑๔ นาที ๒๐ นาที ท่านบอกลาข้าวพระ แล้วชวนทุกคนมากินข้าว พอเริ่มชวนทุกคนมากินข้าว อาตมามองซ้ายขวา มีเราเป็นผู้ชายอยู่คนเดียว ก็คิดเดี๋ยวเราจะออกไปกินข้าว ตรงปากซอย ตรงท่ารถเมล์ แป๊บเดียวขยับตัวจะออก คุณยายเรียก คุณจะไปไหน เดี๋ยวมากินข้าวกับยาย เราก็ ตกใจ เพิ่งมาครั้งแรก คุณถือศีล ๘ ไม่ใช่เหรอ ยายก็ศีล ๘ เดี๋ยวมากินข้าวกับยาย เราก็เอ๊ะ คุณยายรู้ได้ยังไง เราถือ ศีล ๘ เราไม่เคยไปโพนทะนาบอกใคร แล้วท่านพูดอีก จะต้องไปซื้อให้เสียสตางค์ทำไม ข้าวยายเยอะแยะ เก็บเงินเอาไว้เรียนหนังสือ เอาไว้ทำบุญ ตีกว่า คุณยายพูดดักไว้อีกแล้ว ท่านรู้ว่าเราคงไปซื้อข้าวแน่ ท่านพูดดักไว้อย่างนี้ เราก็ปฏิเสธ คุณยายไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปตรงนี้ บอกไม่ต้องไป มากินข้าวกับยาย พอท่าน สข่าน สร มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ | ๒0?