การพบกันของสามเณรและคุณยาย : หน้า 79/116

เนื่องจากมี โยมถวายน้ำเย็นบ้าง ขี่ มอเตอร์ไซค์เอา น้ำอัดลมมาถวายบ้าง นิมนต์ให้พักในร่มบ้าง เป้นที่ซุ่มเรือนกาย น หัวใจ มีอยู่รายหนึ่ง เป็นคุณยายแก่ๆ อยู่ กับลูกกับหลาน ใช้ชีวิต บั้นปลายแสนอบอุ่นใน สวน ครั้งหนึ่งแกเคย พอโยมนับเสร็จก็ ตะโกนเสียงดังว่า “๒๙” แล้วขับกลับ โดยไม่มี ทีท่าว่าจะแยแสกับ ความฝันของเณรน้อย ข้าพเจ้าได้ยิน เพียงเสียงแว่ว ๆ ดัง ไล่หลังมาว่า “งวดนี้ ได้เลขเด็ด" วันต่อมา พวก เราเดินทางมาถึง แม่น้ำแม่กลอง ตกคา เช้าไป อาศัย วัด ปักกลด นั่งสมาธิ ที่ที่ปักเป็น ลานโล่งข้างเมรุเผาศพ อธิษฐานเอาไว้ว่า ขอ ให้มีพระธุดงค์มาจ๋า พรรษาหรือมาพักที่นี่ สักองค์ สององค์ก็ยังดี รอมากวา ๑๐ ปี ยังไม่มีวี่แวว จนแก เลิกนึกถึง คณะเราไปเตือนความทรงจำให้คุณยายอีกครั้ง เมื่อย้ายเข้าไปหลบร้อนในนั้น คุณยายดีใจมาก หวังไว้แค่องค์สององค์ นี่มาตั้ง เกือบสามสิบ รีบพาลูกๆ หลานๆ ออกมากราบ ทั้งยัง หอบน้ำหวานน้ำเย็นมาถวายด้วยความเคารพ ใต้ร่มมะม่วง ผู้ทรงศีลนั่งเป็นครึ่งวงกลม ผู้เลื่อมใส นั่งตรงกลาง สามเณรรูปหนึ่งเทศนาประกาศธรรมของ พระพุทธองค์ฉะฉาน คลอเคล้าแรงลมร้อนที่ผ่อนเป็นเย็น เมื่อต้องลำธาร พัดผ่านมาทางเรา บรรยากาศแสนอบอุ่นคล้ายการพบกันอีกครั้งของ ญาติสนิทที่จากกันไปแสนนาน เมื่อเราจากไป ข้าพเจ้าแอบเห็นคุณยายเช็ดน้ำตา เห็นผ่านไปไกลแล้วยังชื่ อีกรายหนึ่ง มอเตอร์ไซค์ ตามมา ผู้หญิงที่ซ้อนท้ายตั้งหน้าตั้งตานับ จํานวน “สงสัยจะได้พักสักที ฉันไม่ไหวแล้ว” สามเณร องค์น้อยพูดกับเณรอ้วนองค์หน้า เด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง นอนสงบนิ่งอยู่ในนั้น กระเถิบไปสักหน่อย เป็นหลุมโบกปูน เรียงเป็นแถบๆ หันไปอีกนิด มีผ้าสีขาวผืนไม่โตนักวางกองไว้ คราบเลือดยังติดอยู่เลย! พี่เณรใจกล้ารูปหนึ่งขอบังสุกุล (กิริยาที่บรรพชิต ชักผ้าจากศพ) เพื่อน่ามาทำเป็นปลอกหมอน ท่านบอกจำวัดแล้วมีสติดี บรื้อ รุ่งเช้าเกิดเหตุอัศจรรย์พอหอมปากหอมคอ ไม่ได้ มีผีที่ไหนมาหลอกหรอก เป็นการบิณฑบาตนาน ไกล และน่าปลื้มปีติใจ มากที่สุด ที่ข้าพเจ้าเคยพานพบต่างหาก พระภิกษุสามเณร เดินโปรดญาติโยมตามบ้านในตำบลเล็กๆ เป็นระยะทาง เกือบ ๑๐ กิโลเมตร กินเวลาเหยียบ ๒ ชั่วโมง มีอยู่บ้านหนึ่งรีบวิ่งกันลงมาด้วยความดีใจทั้ง หลังคาเรือน นิมนต์ให้รับบิณฑะบาตรพลางเล่าว่า ไม่ได้ใส่ บาตร มา ๒๐ ปีแล้ว วันนี้ดีใจมาก บาตรนั้นล้นแล้วล้นอีก จนอุบาสกต้องไปขอ ความช่วยเหลือให้คนเอารถกระบะมา ช่วยขนไปที่วัด ไม่วาย กับข้าวกับปลาเต็มกระบะหลัง! กลศา มจุนายน พ.ศ. ๒๕๑๐ ๗๗