การเตรียมงานกฐินในอดีต : หน้า 28/116

แต่ปัจจุบันนี้ ประเภทซื้อจนไม่มีของจะให้ซื้อ มันคนละอย่างกัน เพราะฉะนั้นสมัยก่อนคุณยายกอย่างนี้ พยายามให้ไปยืมของเขา แล้วก็แก้ตัวไปด้วย เรายืมหมด ตั้งแต่เต็นท์ รถบรรทุก โต๊ะ เก้าอี้ พัดลม กระถาง ไม้ประดับ ไม้กระถาง เสื่อ พวกพรม กระทั่งหม้อ จาน ชาม ช้อน ตะหลิว ทัพพี ยืมหมด ยืมจริงๆ เพราะว่าอาตมาเป็นคน รับหน้าที่แบกอย่างเดียว สมัยก่อนขนแบก แล้วไปคืน เหนื่อย พอไปเอาในโกดังของตามวัดต่างๆ หรือสถานที่ ราชการ บางทีต้องไปค้น ไปซื้อ หรือว่าไปแยกประเภท เอาของที่ไม่ชารุด ท่านสอนอีก เวลาไปยืมเขา เลือกของมาอย่าไป หยิบของชำรุดเขามา เดี๋ยวตอนเราเอาไปคืนกลายเป็นของ ที่ชำรุด เขาจะมาว่าเราว่าเราทำชำรุด เราต้องเลือกของ ให้เป็น ยืมทั้งหมด กระทั่งพัดลมยังต้องยืม คราวนี้พัดลม หน่วยราชการไม่มีให้ยืม ตามวัดก็ไม่มีให้ยืม ยืมตามบ้าน ชาวบ้านรอบวัดนี่แหละ สมัยนั้น หลวงพี่วิชเชสโก บางที ขับรถตระเวนตามบ้าน ยืมบ้านละตัว ๒ ตัว สมัยก่อน การจัดงานบุญใหญ่ พื้นที่ในสมัยนั้น ตอนที่จัดกฐินปี พ.ศ. ๒๕๑๗ กฐินตรงกับวันอาทิตย์ที่ ๒๐ ตุลาคม พื้นที่ไม่สมบูรณ์หรอก เป็นศาลาจาตุฯ (จาตุมหา ราชิกา) เพิ่งจะเทพื้นใหม่ๆ ตอนหลวงพี่ไปก็น้ำเจิ่ง เขาเอา น้ำบ่มคอนกรีตเอาไว้ เหล็กเส้นตามเสาเต็มไปหมด เราต้อง ๒๖ | กัลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔ พยายามพัฒนาพื้นที่ เหมือนปัจจุบัน การก่อสร้างเกิดขึ้น แต่ว่าเราต้องรีบใช้เพื่อ ประกอบพิธีกรรม เพราะฉะนั้น ตั้งแต่สร้าง วัดมาเหมือนกันมาตลอด แม้ปัจจุบันสภาฯ(สภาธรรมกาย สากล) บางส่วนยังสร้างไม่เสร็จ เราต้อง เริ่มทำพิธีแล้ว หรือว่าลานธรรมบางส่วนยัง ไม่เสร็จ เราต้องทำงานแล้ว ต้องทำให้ได้ ต้องทำพื้นที่ให้พร้อม เฉพาะกิจสำหรับ พิธีกรรม เราฝึกกันมาอย่างนี้ หลังจากงานกฐินเสร็จแล้ว คุณ ยาย ช่วงเย็นท่านจะมาให้โอวาท สำหรับ พระภิกษุท่านไปกรานกฐินกันที่วัดกลางฯ คลองสาม คุณยายก็จะมาให้โอวาทกับ พวกลูกศิษย์ลูกหา ตอนนั้นมีพี่จร แล้วท่านก็บวชเป็น พระขจร กรุณาจาโร แต่ตอนนี้ท่านมรณภาพไปแล้ว นั้นก็ เป็นพี่ใหญ่พาน้องๆ ชมรมพุทธฯมา คุณยายให้โอวาทก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ใกล้ๆ ริมน้ำแถวอาคารดาวดึงส์ปัจจุบัน ท่านมองทุกคน สมัย ก่อนส่วนมากมีแต่ผู้ชาย มองจ้องเป้งแล้วก็บอก พวกเรา ทุกคน นี่มาเอาบุญกับยายนะ ทุกคนนี่ เคยเกิดร่วมกับ ยายมาก็หลายภพหลายชาติแล้ว ชาตินี้เราก็มาเอาบุญกัน อีก ยายมองพวกคุณนี่ มองทะลุไปถึงอดีตชาติ มองไปใน ปัจจุบันแล้วก็เลยต่อไปในอนาคต ไปดูบุญของคุณ แต่ละ คนเอาบุญมาคนละเท่าไหร่ ยังไงก็ตาม ในการที่จะสร้างบุญต่อไปร่วมกันให้ ตลอดรอดฝั่งต้องอดทนนะ ท่านสอนให้กำลังใจ จะสอนอยู่ ๒ ประเด็น ประเด็นที่ ๑ คือ การให้กำลังใจ เพราะท่านรู้ว่า งานมันเหนื่อย ประเด็นที่ ๒ ท่านสอนเรื่อง ให้ฉลาดในการทำงาน งานมันมาก คนทำงานน้อย เพราะฉะนั้น ญาติโยมที่เขามา ให้เขาได้รับบุญด้วย คือเมื่องานเสร็จ เก็บของเสร็จพอดีเลย อย่างนั้นแหละ ท่านบอกพยายามทำให้ได้อย่างนั้นเก็บของ เสร็จพอดี พวกเราจะได้ไม่เหนื่อย ท่านเมตตาสั่งสอน เราเพียรพยายามทำแบบนี้กันเรื่อยมา จนกระทั่ง