การทำความสะอาดวัด : หน้า 81/116

ยุงชุมและดุกว่าเสือ เราทำวัตรเย็นร่วมกันในพระอุโบสถ อายุของโบสถ์น่าเป็นเลขสามหลัก ตื่นเช้ามาเราจึงได้เห็นความไม่น่าจะเป็น หยากไย่บดบังความสง่างามของศิลปกรรมดั้งเดิม รอบอุโบสถคราคร่ำไปด้วยปฏิกูลซึ่งได้แต่รอการจัดเก็บ มาเป็นเวลานาน หลวงพ่อท่านจึงแบ่งส่วนหนึ่งออกบิณฑบาต เลี้ยงหมู่คณะ อีกส่วนหนึ่งรับบุญทําความสะอาดวัด ตาม คติดีงามที่ว่า ไปอยู่ที่ไหน ต้องพัฒนาที่นั้นให้ดีขึ้น เณรองค์น้อยรับหน้าที่กวาดบริเวณพัทธสีมา แข็งขัน ท่านรับไม้กวาด เดินสำรวจ อ้าว! ทำไมท่านทำ หน้าอย่างนั้น ก็เศษๆ ที่เห็นอยู่ มันเป็นอุจจาระของ นกพิราบล้วนๆ ทั้งลานเต็มไปด้วยมูลสัตว์ปีกกอง หนาเตอะ ท่านยืนนิ่งๆ สักพัก ทำปากขมุบขมิบลัก หน่อย ถอยไปสักนิด แล้วเดินหน้าเต็มอัตราเร่งบิด กวาดอย่างรวดเร็ว สิ่งสกปรกฟังขึ้น เณรน้อยจาม ออกมาแรงๆ ถอยออกไปสามก้าว จามอีก ๔-๖ ที ครึ่งชั่วโมงผ่านไป รอบพัทธสีมาสะอาด หมดจด สมเป็นพุทธอาณา ด้วยมือน้อยๆ คู่นั้น วันถัดมา รถราพาหนะมากขึ้นจนผิดตา สายตาแปลกๆ ของผู้คนมองมาทางพวกเรา ตลอดเวลา จากศูนย์รวมจิตใจในตำบลหนองแช่เสา หนองกลางนา ฯลฯ คลับคล้ายคลับคลาว่าจะ กลายเป็น “พระมาจากไหน?" ทั้งคณะรู้สึกอ่อนล้าเป็นพิเศษ แต่ในความ เหน็ดเหนื่อยแฝงบางสิ่งไว้ข้างใน อาจเป็นเพราะกว่าร้อย กิโลเมตรที่ล่วงเลยใน ๓ วัน หรืออาจเป็นเพราะระยะทาง ที่เหลือเพียง ๔ กิโลเมตร “ไปกันเถอะ” ที่ล่วงเลย หรือเรื่องราวที่เขาจะน่าไปเล่าขานให้ใครต่อใคร รับฟัง ทุกสิ่งมากกว่าความเหน็ดเหนื่อย ความยากลำบาก ความตรากตรำ แต่มันหมายถึงบทเรียนครั้งสำคัญ ครั้ง หนึ่งที่ได้เรียนรู้ เรียนรู้ว่าชีวิตที่แท้จริงนั้น ต้องการสิ่งไหน นอกจากบริขารธรรมะ และลมหายใจ แดดยามสายทอดผ่านผ้ากาสาวพัสตร์กระทบ ประตูวัด หนทางแสนยาวไกลไม่ไกลอีกต่อไป ก้าวแรกที่ผ่านรั้ว ไม่ต่างอะไรกับบุตรน้อยที่โผ เข้าสู่อ้อมกอดมารดาด้วยความเริงร่า ผิดแต่ว่าลูกชาย เหล่านี้ เติบโตขึ้นมากในระยะเวลาไม่นาน เติบโตขึ้นเพื่อเป็นอนาคตของพระพุทธศาสนา อย่างแท้จริง ถ้าข้าพเจ้าตัวใหญ่กว่านี้สักหน่อย คงดูดโม่น้อย ข้าพเจ้าอาจได้อนุโมทนากับความสำเร็จของท่านเหล่านั้น ได้เต็มที่ เป็นตอนนี้ ต่อให้ตะโกนสุดเสียงในระยะเผาขน “อีกนิดเดียว" “ใกลถึงแล้ว” ผิวกาย สีหน้าของทุกรูปเบิกบานขัดกับความระโหยของ วันเวลาที่ผ่านไป ให้อะไรกับเขามากกว่าตัวเลข ก็คงไม่ได้ยินอยู่ดี จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อข้าพเจ้าเป็นเพียงมดเล็กๆ ตัวหนึ่ง ที่ซุ่มซ่ามเข้าไปเกาะอยู่ในย่ามของสามเณรน้อย องค์นั้น เท่านั้นเอง ...ฯ น ม ด มิถุนายน พ.ศ. ๒ ๗๙