ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า กัลยาณมิตรเป็น
ทั้งหมดของพรหมจรรย์ คุณยายอาจารย์มหารัตนา
อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูงของเรานั้น ท่านเป็นกัลยาณมิตร
ที่ยิ่งกว่ากัลยาณมิตร ท่านเป็นทั้งครู เป็นทั้งผู้ชี้ ผู้แนะ ผู้นำ
พอดี ก็ตั้งใจจะมาช่วยในการเตรียมงานกฐินของศูนย์-
พุทธจักรปฏิบัติธรรม(ชื่อในเวลานั้น แล้วต่อมาก็เป็นวัด
พระธรรมกาย)
ในการที่เราได้มาร่วมกันเตรียมงานกฐินในครั้งนั้น
เป็นทั้งต้นบุญและต้นแบบแก่ศิษย์แก่ทุกคนที่ได้มาพบท่าน มีรุ่นพี่ๆ หลายคนร่วมเดินทางมาด้วย มีพี่วันชัย จิระสูต
จะได้รับการเมตตาสั่งสอน ให้ทำความดี ให้ทำบุญ ให้ละ
ความชั่ว คือให้ถือศีล และให้ปฏิบัติภาวนา ทำใจให้ใส
ท่านจะมักสอนในสิ่งทั้ง นี้ เหมือนกับที่พระสัมมา
สัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ได้สั่งสอน อันเป็นหลักสากลใน
พระพุทธศาสนาว่าให้ละชั่ว ให้ท่าความดี และก็ให้ทำใจ
ใหผองใส
๓
หลวงพี่เอง เมื่อครั้งที่เริ่มเข้าวัดใหม่ๆ ตอนนั้น
ยังเป็นนิสิตนักศึกษาปีที่ ๑ ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เป็นสมาชิกชมรมพุทธศาสตร์ ในครั้งนั้นพี่สุวิทย์ ศรีสถาพร
(ปัจจุบันท่านเป็นครูใหญ่ โรงเรียนพระปริยัติธรรม คือ
พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก) เป็นประธาน ในยุคนั้น ก็ได้ยิน
ได้ฟังกิตติศัพท์ของคุณยายจากรุ่นพี่ๆ บอกเล่าคุณธรรม
ของท่าน ตลอดจนกระทั่งได้อ่านจากหนังสือ “เดินไปสู่ความ
สุข” ก็ยังได้ซาบซึ้งคุณธรรมของท่าน แล้วปรารถนานักหนา
อยากจะได้พบตัวจริง ได้สนทนา ได้ฝากตัวเป็นศิษย์ มี
ความตั้งใจอยู่นาน จนกระทั่งประมาณช่วงเดือนตุลาคม
ปีพุทธศักราช ๒๕๑๗ วันนั้นเป็นวันที่ ๑๓ ปิดภาคเรียน
๒๔ กัลยาณมิตร มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐71
โรจน์(ตอนนี้ท่านเป็นหลวงพี่วันชัย สีลวณฺโณ)
ในครั้งนั้น ท่านเป็นคนขับรถพาพวกเรามา
ที่วัด กว่าจะเดินทางมาถึงวัดประมาณ 5
โมงกว่าๆประตูวัดด้านหน้าซึ่งเป็นประตูเหล็ก
ใหญ่ปิดแล้ว แต่เบื้องหลังของประตูนั้นมี
พระอยู่ ๒ รูป คือ หลวงพ่อธัมมชโยกับ
หลวงพ่อทัตตชีโว กำลังปรึกษางานกันอยู่
พอท่านเห็นรถเช้ามา หลวงพ่อธัมมชโยก็
เปิดประตูทางขวา หลวงพ่อทัตตชีโวเปิด
ประตูทางซ้ายให้รถเข้าไป
พอรถเช้าประตูไปก็ไปจอด แล้วรุ่นพี่
เขาลงไปกราบหลวงพ่อแนะนำตัว หลวงพี่
ริชเชสโกตอนนั้นก็แนะนำ หมดทุกคนว่า
คนนี้ชื่อคุณวิชา (ปัจจุบันคือ หลวงพี่วิชา
อธิวิชฺโช) คนนี้ชื่อสมชาย(หลวงพี่สมชาย สุคนฺโธ) คนนี้ชื่อ
นั้นชื่อนี้ พอมาถึงอาตมากลับไม่แนะนำ ชื่อจริง แนะนำ
ชื่อเล่น คนนี้ชื่อเล่นว่าหมู ตอนนั้น หลวงพ่อธัมมชโย
หลวงพ่อทัตตชีโวกำลังคุยปรึกษางาน ท่านคงจะรู้สึก
คลายเครียด บอกเอ้า หมูมาแล้ว อย่างนั้นเรื่องทุกอย่าง
นี้ก็หมูหมดเลย
หลวงพ่อทัตตชีโวท่านปล่อยฮาใหญ่ เสียงดังสั่น
ตอนนั้นท่านคงกำลังปรึกษางานกัน พอได้กราบท่านเสร็จ
ท่านให้ไปเก็บของเตรียมพัก รุ่งขึ้นเราก็เตรียมงาน
ลักษณะการเตรียมงานกฐินในช่วงนั้นจะเป็นงานโยธาส่วน
ใหญ่ ทุกคนช่วยกันหมด แล้วสิ่งที่เตรียมคือ เรื่องของการ
ยืมของ เครื่องมือ เครื่องใช้ทุกอย่างยืมหมด ถ้าเรียกว่า
เอาของมากองทั้งหมดแล้ว ๔๐ กว่าเปอร์เซ็นต์ ของยืม
ทั้งนั้น
กวาดสายตาไปรอบๆ ของเรามีอะไรบ้าง เห็น
แต่มีหนังสือสวดมนต์ พระประธาน นอกนั้นยืมทั้งหมด
ถามรุ่นพี่ๆ เขา เอ๊ะ ทำไมต้องยืม ไม่มีของของเราบ้างเลย