แรงบันดาลใจจากคุณครูไม่เล็ก : หน้า 27/546

จะเข้าไปถาม ดูตัวท่านจะให้ดูอย่างไรครับ? ก็ไม่กล้า แต่เชื่อว่าคงไม่ได้หมายถึงให้ดูแค่รูปร่างภายนอก หรือดูแค่บุคลิก ที่น่าเกรงขามของคุณครูไม่เล็กเพียงแค่นี้ คงต้องดูในสิ่งที่สายตามองไม่เห็น ดูตัวท่านสิ!" นี่คือจุดเริ่มต้นแรงบันดาลใจจนในที่สุดก็มาเป็น หนังสือ “คุณครูไม่เล็ก” เล่มนี้ หลายปีที่ผ่านมา ผมหาโอกาสพูดคุยกับบุคคลต่าง ๆ ถึงความ ประทับใจที่มีต่อ คุณครูไม่เล็ก เริ่มจากผู้ที่อยู่ใกล้ชิด แล้วค่อย ๆ ขยายวงกว้างออกไปเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่ได้พูดคุย มุมองศาในใจก็ค่อย ๆ เปิดขยายการรับรู้ จากเดิมที่เป็นมุมแหลมก็กลายเป็นมุมป้าน จากเดิมภาพในใจที่มีต่อคุณครูไม่เล็ก หลัก ๆ ก็คือภาพการ อบรมเทศน์สอนเท่านั้น ก็ได้เห็นภาพอื่น ๆ ของท่านที่ไม่เคยเห็น ยิ่งพูดคุยผมยิ่งรู้สึกเหมือนจะกลายเป็นสับปะรดเข้าไปทุกที ไม่ใช่ยิ่งคุยยิ่งไม่ได้เนื้อหา แต่หมายความว่า ยิ่งคุยยิ่งเหมือนมีดวงตามากมายรายรอบตัว แบบสับปะรด ทำให้เห็นภาพคุณครูไม่เล็กที่ไม่เคยเห็นเต็มไปหมด เห็นภาพหน้าที่ความรับผิดชอบ เห็นคุณธรรม มโนปณิธาณ เห็นได้มากมุมกว่าที่เคยมอง และได้มองในสิ่งที่สายตาไม่มีโอกาสได้เห็น