การรักษาและความเมตตาของหลวงพ่อ : หน้า 450/546

449 สละหมอที่รักษาท่านให้มารักษาเรา มีอยู่ช่วงหนึ่งที่พี่ไม่ค่อยสบายโดยที่ไม่ทราบสาเหตุว่าเป็นอะไร มีคน บอกว่าให้ไปหาหลวงพ่อ พี่ก็เลยไป พอไปถึง ท่านก็ให้เล่าอาการให้ฟัง แล้วท่านให้หมอที่ใช้เหล็กกด เท้า เป็นเหล็กหัวแหลม ๆ เหมือนหัวธนู แต่หัวจะหนาและมนกว่า นํามากดที่เท้าเรา ขณะที่หมอกดเหล็กที่เท้า พี่เจ็บมาก ตัวสั่นไปหมด พอทนเจ็บ ไม่ไหว พี่ก็เลยผลักมือหมอออก แล้วพี่ก็บอกว่า ไม่เอาแล้วเจ็บมาก แล้วพี่ก็ร้องไห้ ไม่ได้ร้องฮือ ๆ แต่น้ำตามันไหลตลอด น้ำตามันไหล ออกมาเอง หลวงพ่อก็มองหน้าพี่แล้วบอกว่า “ทนเอานะลูก ลูกเอ๊ย ให้ลูก ทนเอา คิดว่ามันเป็นของหวานสิ มันต้องอดทน คือตอนนั้นพี่รู้สึกว่าเจ็บจนจะตาย แต่หลวงพ่อก็พูดบอกตลอดว่า ให้คิดเสียว่ามันเป็นของหวานของเรา ต้องทนให้ได้ แล้วท่านก็มองหน้า เรา แล้วก็โยนกระดาษทิชชูให้เรา เพราะเห็นเราร้องไห้ตลอด น้ำตาเรา มันไหลตลอด หลวงพ่อท่านก็นั่งเฝ้าเราตลอด ไม่ยอมลุกไปไหนเลยจนหมอ รักษาเสร็จ คงกลัวว่าเราจะหนี ไม่ยอมรักษา พอหมอกดรักษาเสร็จก็บอกว่า แค่นี้ยังโดนน้อยกว่าที่หลวงพ่อ ท่านโดน เพราะว่าของหลวงพ่อต้องใช้เหล็กมากดที่ข้างหลังและคอ พี่รู้สึกว่า ทำไมท่านเมตตากับเราขนาดนี้ ท่านเอาหมอที่กำลังจะ รักษาท่าน เอาช่วงเวลาที่ท่านต้องรักษา ให้มารักษาเราแทน ท่านเอา คิวของท่านให้กับเราแล้วยังนั่งเฝ้าเรา จนกว่าเราจะรักษาเสร็จ ตั้งแต่ วันนั้นจนถึงวันนี้ พี่รู้สึกซาบซึ้งใจท่านมาก