การจัดดอกไม้และการเลือกสี : หน้า 148/546

147 เมื่อท่านเดินไปเจอหญ้าขึ้นรอบ ๆ ต้นไม้ในกระถาง หลวงพ่อท่าน ก็พูดขึ้นว่า “ต้นไม้นี่มันโง่จริงโว้ย ทำไมมันไม่ถอนหญ้าออกบ้างว่ะ พอท่านพูดมาอย่างนี้ เราก็รู้แล้วว่าหมายถึงอะไร เรื่องทำนองนี้ สอนเราว่า ถ้าเรารักที่จะสร้างบุญสร้างบารมีเรามีหน้าที่รับผิดชอบอะไร ต้องเอาใจใส่ ต้องดูแลให้ดี ดูต้นไม้แล้วใจต้องผ่องใส ไม่ใช่ปล่อยต้นไม้ มีหญ้าขึ้น สภาธรรมกายสากลของเรานั้นรองรับคนเป็นแสน มีเนื้อที่กว้างใหญ่ ดอกไม้ที่จัดบนโต๊ะหมู่บูชานั้น มีขนาดเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดเนื้อที่ ของสภาฯ ทีแรกเจ้าหน้าที่ที่จัดดอกไม้ก็เอาดอกไม้มาเสียบ ๆ โดยแยกเป็น ดอก ๆ ดอกกุหลาบ ดอกบัว ฯลฯ เพื่อบูชาองค์พระประธานองค์ใหญ่ หลวงพ่อท่านเห็นก็ถามว่า ใครจัดดอกไม้วะ ข้าว่ามันเสียบดอกไม้ เหมือนเส้นขนเหมือนขนหน้าแข้งมองไม่รู้ว่าที่เสียบอยู่นั้นเป็นดอกอะไร จากนั้นท่านก็แนะนำว่า "วิธีที่จะให้รู้ว่าเป็นดอกอะไรเมื่อมองจาก ที่ไกล ๆ ก็ต้องเอาดอกไม้ชนิดเดียวกันที่เป็นดอกเล็กๆ มารวมกันเป็นช่อ เมื่อคนเห็นก็จะได้รู้ทันทีว่านี่ดอกไม้อะไร นอกจากนี้ จัดดอกไม้ก็ต้อง ให้มีขนาดเหมาะสมกลมกลืนกับสถานที่ สถานที่ใหญ่ ๆ อย่างของเรา นี้ ดอกไม้ก็ต้องดอกใหญ่ ๆ ส่วนเรื่องผ้าระบาย ท่านบอกว่า ต้องเลือกสีให้มันดูเหมาะ ไม่ใช่เอาสี แดง สีชมพู มันจะกลายเป็นลิเกหมด นี่เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมไม่ใช่ โรงลิเก ก็ต้องเลือกสีให้เหมาะสม เช่น สีครีม สีฟ้าอ่อน สีขาว ซึ่งปัจจุบันนี้ สีที่ใช้เป็นหลักก็คือ สีครีม ซึ่งเหมาะสมกับพื้นอาคาร