การศึกษาและกำลังใจ : หน้า 232/546

231 หลวงพ่อสอนและให้กำลังใจ ตอนที่ยังเป็นอุบาสกอยู่ หลวงพี่เรียนรามคำแหง ก็ต้องบอกว่าตอนเรียน ก็ตกกันเยอะ รวมทั้งตัวเราด้วย ทำให้เราเรียนนานมาหลายปีแล้ว ถึงจะเรียนจบหรือเปล่าว่ะ" พอหลวงพ่อทักมาอย่างนี้ หลวงพี่ เกิดกำลังใจ เกิดพลังมุ่งมั่นที่จะเรียนให้จบ เวลาท่านเดินมาที่ครัว พวกเรากำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ ท่านก็จะ ทักทายคนนั้นคนนี้ไล่มาเรื่อย ๆ พอมาถึงเราท่านก็ทักว่า “จบหรือยังว่ะ เรียนกี่ปีแล้ว ก็บอกจำนวนปีที่เราเรียน ตอนนั้นก็ 10 ปี แล้วถึงจะ เรียนจบหรือเปล่าว่ะ" เราก็ยิ้ม ๆ เรารู้ว่าท่านมากระตุ้นต่อมการศึกษา ของเราให้ทํางาน เรื่องเรียนนี้คุณยายอาจารย์ฯ ท่านก็จะให้กำลังใจเสมอ ท่านจะ คอยถามว่าเมื่อไหร่จะจบ เรายิ้ม ๆ แล้วก็บอกท่านว่า ปีหน้าครับ ๆ ก็บอกปีหน้าไปเรื่อย ๆ เพราะท่านก็ถามทุกปี หลังจากที่ต่อมการศึกษาโดนกระตุ้นต่อมาอีก 2 ปี เราก็มีโอกาส เข้าไปกราบทั้งหลวงพ่อธัมมชโยและหลวงพ่อทัตตชีโว ไปกราบเรียน ท่านว่า..จบแล้วครับ! พอท่านทราบว่าจบแล้วเท่านั้นแหละ บรรยากาศครื้นเครง เกิดเลยนะ ได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับท่านด้วย หลวงพ่อทั้งสองท่านให้ ถ่ายรูปคู่เลย ท่านบอกว่า โล่งอกเสียที ที่เห็นหลวงพี่จบ คุณยายอาจารย์ฯ ท่านบอกว่า เหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย แต่ที่จำได้ไม่ลืมเลยคือน้ำเสียงของหลวงพ่อทัตตชีโว น้ำเสียง ท่านสบายใจ และดีใจกับเราด้วยจริง ๆ นอกจากจะเรียนรามคำแหงนานแล้ว เรื่องเรียนนักธรรมเอก หลวงพี่ก็เรียนนานเหมือนกัน