การสังเกตและการสอนจากประสบการณ์ : หน้า 43/546

42 ท่าทางอีกอย่างหนึ่ง ไม่สง่างาม เดินจ๋อง ๆ ฯลฯ ในสถานที่จริง ๆ ตรงนั้น เช่น ยืนรอตรวจคนเข้าเมืองที่อเมริกา 2 ชั่วโมง เพราะคนเข้าอเมริกามีจำนวนมาก ก็มีเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ได้ดู ไปเรื่อย ๆ ในระหว่างที่รอคิวที่จะเข้าประเทศ ระหว่างที่นั่งรอที่เกท (gate) ก็จะมีคนนั้นคนนี้ที่ท่านกำลังสังเกต แล้วท่านก็บอกให้เราดู ท่านมองคนปุ๊บ ท่านบอกได้เลยว่าเป็นอย่างไร เนื่องจากท่าน ฝึกคนมาเยอะ ก็เป็นบรรยากาศหนึ่งที่เหมือนกับว่าท่านมีวิญญาณของ ความเป็นครูที่จะคอยบอกคอยสอนเราอยู่ตลอด จริง ๆ แล้วท่านจะนั่งอยู่เฉย ๆ ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาคุยอะไร กับเราหรอก แต่ท่านก็พยายามจะสอนด้วยวิญญาณความเป็นครู คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ท่านบนเครื่องบินก็จะได้ฟังเทศน์จากท่าน ยกเว้นว่า ท่านเหนื่อยมาก หรือว่าเพลีย บางทีหลวงพี่นั่งคนละชั้นกับท่าน ท่านก็จะมาเล่าให้ฟังว่า ท่าน เจอคนนี้มานะ นั่งคุยกับคนข้าง ๆ ซึ่งก็ไม่รู้จักกันเลย แล้วท่านก็เล่าให้ ฟัง บางทีนั่งเครื่องจากประเทศไทยไปยุโรป ฝรั่งนั่งข้าง ๆ ท่านก็เทศน์ สอนฝรั่ง คุยกันไปเลย ฝรั่งก็ประทับใจ คือทุกคนที่ได้อยู่ใกล้ท่านก็จะ ได้รับธรรมะจากท่านเป็นปกติเลย ภาษาอังกฤษท่านใช้ได้ เพียงแต่ว่า ต้องขอเวลาฟื้นฟูแป๊บหนึ่ง อย่างเช่น ถ้าได้ไปอเมริกา ขอเวลาฟื้นฟูสัก 2 วัน ก็ได้แล้ว ท่านเทศน์เป็นภาษาอังกฤษได้เลย ถ้าอยู่บนเครื่องบิน แล้วมีสถานการณ์บังคับให้ต้องพูด ต้องเทศน์ ท่านเทศน์ได้เลย บางครั้ง ถ้าหลวงพี่นั่งอยู่ด้วยกัน แล้วมีฝรั่งมาคุย หลวงพี่ก็จะเป็นล่ามให้ แต่ถ้า เราไม่อยู่ด้วย หลวงพ่อท่านก็จะพูดเองเลย