ฝึกภาษาไทยให้สามเณร : หน้า 56/546

55 3 ฝึกภาษาไทยให้สามเณร หลวงพี่เป็นชาวโคราช สามเณรวัดเราส่วนใหญ่เป็นเด็กบ้านนอกมาจาก ท้องไร่ท้องนา นอกจากตัวไม่โตแล้ว ภาษาไทยก็ยังพูดไม่ค่อยชัด เพราะถนัดพูดแต่ภาษาท้องถิ่น ส่วนหลวงพี่เองตอนนั้นก็ยังพูดภาษา ไทยได้ไม่คล่อง เวลาพูดจะก็พูดกันแต่ภาษาอีสาน หลวงพ่อท่านคงเห็นแล้วว่า ถ้าไม่ฝึกหัดแก้ไขตั้งแต่ตอนนี้ อาจ จะเป็นอุปสรรคแก่การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอนาคต และขึ้นชื่อว่า เป็นลูกเณรของหลวงพ่อแล้วต้องอินเตอร์ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ว่าแล้วท่านก็เลย ตกลงกับลูกเณร โดยออกบัญญัติมาว่า ต่อไปนี้ห้ามพูดภาษาท้องถิ่น การออกกฎมาเช่นนี้ก็เพื่อให้พวกหลวงพี่ฝึกภาษาไทยให้คล่อง ให้ชำนาญ ซึ่งในอนาคตเราต้องเข้าสังคมที่กว้างขึ้น เข้าสมาคมกับบุคคล ต่าง ๆ ที่หลากหลาย ถ้าเราไปพูดไปเทศน์โดยใช้ภาษาไทยไม่คล่อง คงอายเขาตายเลย แต่พอได้กลับไปเยี่ยมบ้าน เราก็พูดภาษาเดิมได้ ภาษาถิ่นเดิมของเราก็ยังคงรักษาไว้ไม่ลืม โดยท่าน จากนั้นท่านก็เข้ามาช่วยดูเรื่องการเรียนการสอนภาษาไทย เริ่มสอนให้สามเณรอ่าน ก ไก่ ข ไข่ ไปเรื่อย ๆ ฝึกอ่านคำควบกล้ำ ล ร ให้คล่อง ๆ พอเริ่มคล่องแล้วท่านก็ให้ลูกเณรมาอ่านพระไตรปิฎก เอาหนังสือภาษาไทยมาอ่านให้ท่านฟังในตอนเช้า หรือ ลำดับขั้นตอนการฝึกของท่านเริ่มจากฝึกอ่านตาม จากนั้นให้ฝึก อ่านเอง แล้วต่อมาก็มาอ่านให้ฟังในช่วงที่พระเณรทั้งวัดกำลังฉันเท่ากับ ได้ฟังกันทั้งวัดเลย จากนั้นก็ให้ไปสอบกับพระพี่เลี้ยงแบบตัวต่อตัว โดยจะต้องให้