การดูแลสุขภาพลูกเณร : หน้า 72/546

71 1 ห่วงสุขภาพลูกเณร ช่วงที่หลวงพี่ยังเป็นสามเณรใหม่ มาอยู่วัดได้ 3-4 ปี หลวงพี่ก็เดินแถว มาฉันที่สภาธรรมกายสากลหลังคาจาก หลวงพ่อท่านเดินผ่านมาพอดี ท่านมองมาที่หลวงพี่ เณรเอ๊ย มานี่สิ! หลวงพี่ก็เดินเข้าไปหาท่าน แล้วท่านก็ถามว่า เป็นไซนัสรีเปล่า ท่านมองหน้าหลวงพี่ "หายใจคล่องหรือเปล่า ไม่คล่องครับหลวงพ่อ จมูกมันตัน ๆ ไหนเงยหน้าสิ แล้วท่านก็มองดู เอ๊ะ! นี่มันไซนัสนี้ แล้วท่านก็ให้ไปหาพี่อุบาสิกาที่เป็นเจ้าหน้าที่อาศรมบันฑิตใน สมัยนั้น ให้ช่วยติดต่อหมอให้ หลวงพี่ไม่คิดว่าท่านจะต้องมาใสใจเณร ตัวเล็ก ๆ อย่างเรา เพราะงานท่านมากมาย แต่หลวงพ่อก็ใส่ใจ หาหมอ ให้เสร็จสรรพ จากนั้นท่านมีการติดตามด้วย อ้าว หมอนัดครั้งถัดไปวันไหนอีก เณร' ท่านตามตลอด เรียกว่าเอาจนให้หายไซนัสให้ได้ ท่านถึงปล่อย หลวงพี่ยังแปลกใจไม่หาย แค่ท่านเดินผ่าน ท่านรู้ได้อย่างไรว่า หลวงพี่เป็นไซนัส 2 ต้องหมันเข้าหา อย่ากลัว! หลวงพ่อท่านมักจะมาเยี่ยมหมู่กุฏิสามเณรเป็นระยะ ๆ ครั้งล่าสุดที่ ท่านมาเป็นช่วงหัวค่ำ ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ท่านเดินมาเงียบ ๆ ไม่ให้เปิด ไฟฉายส่องทางให้ท่าน ถือว่าเป็นการตรวจความเรียบร้อยแบบจู่โจม