การดูแลและห่วงใย : หน้า 332/546

331 พอท่านบอกมาอย่างนั้น ท่านคงเห็นสีหน้าพี่ ท่านจึงบอกว่า ถึง ไม่ต้องมาทำหน้าเกรงใจ คือท่านจะบอกว่าให้ไปกินก็ไปกิน ไม่ต้องมา เกรงใจท่าน ตอนนั้นเรารู้สึกซาบซึ้งมากเลย เราก็เป็นเด็กตัวเล็ก ๆ แล้วก็เพิ่ง เข้ามาอยู่รับบุญได้ไม่นาน พอเจอแบบนี้เรามีความรู้สึกเหมือนกับท่าน ดูแลด้วยความห่วงใย บัณฑิต ท่านบอกต่ออีกว่า ถ้ายังไม่อยากตายให้ย้ายหน่วยงานซะ หลังจากนั้น พี่ก็เลยได้ย้ายมาอยู่ช่วยงานหลวงพ่อท่านที่อาศรม 3 เมตตาแก่ผู้กระทำผิด หลังจากที่มีการย้ายที่ทำงานไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่ (อาคารชั่วคราว) กันแล้ว วันหนึ่งท่านต้องการใช้เอกสารฉบับหนึ่ง พี่ก็รีบเอาไปให้ท่าน พี่นำเอกสารใส่ตะกร้าหน้ารถจักรยานแล้วปั่นไปให้ท่านระหว่าง ทางพี่ต้องผ่านสปริงเกอร์ที่กำลังเปิดรดน้ำต้นไม้ สายนํ้าได้กระเซ็นมาโดนพี่และโดนเอกสารในตะกร้า พอปั่นมาถึงที่หมาย พี่ก็รีบหยิบเอกสารไปถวายท่าน ซึ่งตอนนั้น ทั้งเอกสารและตัวพี่เปียกมะลอกมะแลก ท่านเห็นแล้วก็เลยถาม จึงไป ทําอะไรมา ทําไมถึงเปียกแบบนี้ หน้าตาของพี่ตอนนั้นคงเกือบจะร้องไห้แล้ว พอท่านเห็นหน้าพี่ ท่านก็รู้แล้วว่าพี่กำลังกลัวท่านมาก ๆ กลัวท่าน