การสร้างบารมีและการเทศน์ : หน้า 134/546

133 บุญของผมที่ได้หัวย่ามเดินตามหลวงพ่อ ปี พ.ศ. 2553 ผมอายุครบ 51 ปี 26 พรรษาครับ ถ้าผมต้องไปเล่าธรรมะให้สมาชิกใหม่ฟัง ผมจะเล่าว่าชีวิตการสร้าง บารมีของผมมีความสุขมาได้ เพราะต้องทำ 3 อย่างครับ 1. ต้องมีสุขจากสมาธิ ข้อนี้ผมได้ต้นแบบ และการพร่ำสอนจาก คุณครูไม่ใหญ่ รวมกับกิจวัตรการนั่งสมาธิเป็นประจำทุกวัน ต้องลงตัว ข้อนี้ทำให้ชีวิตการบวชมีรสชาติ ถ้าขาดการนั่งสมาธิ ชีวิตการบวชก็ เหมือนกินก๋วยเตี๋ยวที่อืดแล้วครับ 2. ต้องพบจุดแข็งของตัวเอง จุดแข็งหมายถึง สิ่งที่ชอบทำ ทำแล้ว มีความสุข ทำได้ดี และเป็นประโยชน์ต่อองค์กร ก่อนบวชผมพูดน้อย และพูดไม่เป็น เพราะผมทำงานมาก แต่พูด น้อย ถึงวันนี้ผมยังคงพูดน้อย แต่ถ้าต้องเทศน์แล้วผมชอบและมีความสุข ข้อนี้ผมได้มาจากหลวงพ่อทั้ง 2 รูป ครับ หลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ให้สัมมาทิฐิภาคปฏิบัติจากการฝันในฝัน ส่วนหลวงพ่อคุณครูไม่เล็กเมตตาลงเทศน์ อบรม ตั้งแต่ผมบวชพรรษา แรก สอนทุกเรื่อง ทั้งพระธรรมวินัย การใช้ชีวิตของพระ การสร้าง บารมี การทำงาน และการดูแลสุขภาพ จัดหาคณาจารย์จากสถาบัน การพูดมาฝึกให้กล้าพูด หลวงพ่อคุณครูไม่เล็กไปเทศน์ที่ไหน ก็ให้ผมหิ้วย่ามตามไปด้วย บทธรรมะที่หลวงพ่อเทศน์ หาอ่านได้ แต่ศิลปะในการเทศน์ ปฏิภาณการเทศน์ในแต่ละสถานที่ และบุคคลที่แตกต่างกันไป ต้องเห็น กับตา ฟังกับหูครับ อ่านอย่างเดียวไม่เข้าใจ ต่อมาไม่นาน หลวงพ่อก็มอบงานเทศน์ให้ผม ตั้งแต่เทศน์ให้ เยาวชน นักศึกษา สาธุชน ข้าราชการ ผู้บริหาร พระสังฆาธิการ พร้อม