การสนทนากับหลวงพ่อ : หน้า 398/546

397 ผมโชคดี เฮ้ย! กี่โมงแล้ว หลวงพ่อตะโกนถามผมมาอย่างนี้ เช้าวันนั้นช่วงเวลา 6 โมงครึ่ง ขณะที่ผมกำลังปฏิบัติหน้าที่ดูแล รักษาความปลอดภัยอยู่ที่จุดอาศรมบัณฑิต ตรงกุฏิของท่าน ผมกำลัง กวาดใบไม้ อยู่ ๆ ผมก็ได้ยินเสียงท่านตะโกนถาม เฮ้ย! กี่โมงแล้ว ตอนนั้นท่านเพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานและกำลังจะเดินขึ้นกุฏิ พอท่านตะโกนถาม ผมก็หันไปหันมา เพราะไม่แน่ใจว่าท่านถามใคร แต่แถวนั้นก็ไม่มีใครอยู่นอกจากผม จนท่านชี้มาที่ผม ถึงรู้ตัว อ้าว! หลวงพ่อถามผมเหรอครับ ผมก็ตกใจเหมือนกันเพราะไม่คิดว่าหลวงพ่อจะพูดคุยหรือถาม อะไรผม เพราะผมเป็นแค่ยามเฝ้าหน้าประตูเท่านั้นเอง ตามปกติผมจะไม่กล้าเข้าไปใกล้ท่านหรอกครับ เพราะเกรงใจ ให้ท่านเดินไปสบาย ๆ ดีกว่า แบบที่ไม่ต้องมีใครเข้าไปรบกวน ส่วนเรา ก็ปฏิบัติหน้าที่ของเราไป แต่พอท่านถาม ผมก็ตอบท่านไป 6 โมงครึ่ง แล้วครับ' เช้านั้นผมถือว่า ผมโชคดีมาก