ความอ่อนน้อม : หน้า 171/546

170 พระธรรมกายเป็นวัดใหญ่ มีชื่อเสียง มีกำลังคนมาก ใคร ๆ ก็รู้จัก แต่ หลวงพ่อท่านกลับไม่มีการวางก้ามเลยสักนิดเดียว เมื่อท่านเจอหลวงปู่หลวงตา ซึ่งถ้าเทียบตามสมณศักดิ์แล้ว หลวงพ่อท่านก็สูงกว่า แต่พอเจอหลวงปู่หลวงตาปุ๊บ ท่านก็จะคุกเข่า ก้มกราบติดพื้นเลย หรือนั่งกับพื้นไปอย่างนี้ ส่วนผู้นำบุญของเราที่อยู่ในพื้นที่ หรือแม้กระทั่งลูกศิษย์ลูกหา หลวงปู่หลวงตารูปนั้นเองเมื่อได้เห็นอากัปกิริยาที่หลวงพ่อกราบติดพื้น อย่างนี้ ทุกคนก็อึ้ง แล้วก็เกิดความรู้สึกประทับใจตามมาจากสิ่งที่ท่าน ทำ นำท่านมาเป็นต้นบุญต้นแบบในเรื่องความเคารพอ่อนน้อมให้พวก เราได้ปฏิบัติตามจนถึงทุกวันนี้ ภาพเหล่านี้เป็นภาพที่เฉียนเห็นจนชินตาตลอดระยะเวลา 30 กว่าปีที่ได้เข้าวัด 4 กล้าเอาความผิดพลาดของตัวเองเป็นครูให้ผู้อื่น ความที่ท่านเป็นครูบาอาจารย์ แต่ท่านกลับไม่กลัวเสียหน้า ท่านกล้า ที่จะเล่าเรื่องความผิดพลาดของตัวเองเพื่อสอนพวกเรา อย่างเรื่องที่ หลวงพ่อธัมมชโยสั่งให้ท่านชวนนักศึกษามาปลูกต้นไม้ แต่ท่านกลับให้ คนงานมาลงมือปลูกแทน ซึ่งตอนนั้นท่านยังตามความคิดของหลวงพ่อ ธัมมชโยไม่ทันจนตอนหลังทำให้ต้องขุดต้นไม้ที่ปลูกแล้วขึ้นมาใหม่หมด ในความรู้สึกส่วนตัว เฉียนรู้สึกทึ่งที่ท่านกล้าเล่าความผิดพลาด โดยไม่ได้เห็นแก่หน้าตัวเองเพื่อเป็นตัวอย่างในการอบรมสั่งสอนลูกศิษย์