การใช้ชีวิตบนแพ : หน้า 198/546

197 หลวงพ่อท่านจะสบาย ๆ พอฉันเสร็จแล้วท่านก็นั่งธรรมะ พอ ใกล้จะเพล พี่ก็พายเรือออกจากแพ พอถึงฝั่งก็ขับรถไปเอาอาหาร มาอยู่ที่นี่พี่เลยพายเรือเก่ง จากที่เคยพายเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง แต่ งานนี้ต้องเป็น ถึงอย่างไรก็ต้องพายเรือจากแพไปให้ถึงฝั่ง บรรยากาศโดยรอบน้ำจะนิ่งใส มองเห็นใต้น้ำชัดเจน เห็นปลาว่ายอยู่ ในน้ำ มีเวิ้งน้ำ แล้วก็มีฟ้า มีภูเขา มีลมพัดเย็นสบาย บรรยากาศสงบ และวิเวกมาก ตกกลางคืนก็จุดตะเกียง ยุงไม่มีเลย ไม่ต้องกางมุ้ง ง่วงก็ล้มตัว ลงนอนได้เลย ลักษณะแพเป็นสี่เหลี่ยม มีที่พักเป็นกระท่อมตั้งอยู่บนแพ ใน กระท่อมมี 2 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ หลวงพ่อก็อยู่ห้องหนึ่ง เรา 2 คนก็ อยู่กันอีกห้องหนึ่ง ห้องพักก็อยู่ติดกันนั่นแหละเวลาพูดคุยอะไรก็ได้ยิน กันหมด พอตกกลางคืนหลวงพ่อท่านคงได้ยินเสียงพี่หายใจไม่สะดวก เพราะพี่เป็นไซนัส ท่านเลยพูดออกมาว่า “มึงเป็นอะไรของมึงว่ะ พอบอกท่านไป ท่านก็บอกมาว่า เฮ้ย! มึงทำตามที่กูบอกนะ แล้วท่านก็สอน เอ้า! มึงทำตาม สูดหายใจเข้าไปนะ ผ่านจมูก... ผ่านหัว......ผ่านตัว....... แล้วให้ออกไปทางมือ ให้ออกไปเลย ถึงนึกไป นึกไปเรื่อย ๆ ทำไปเรื่อย ๆ นะ ๆ พอพี่ทำตามไปเรื่อย ๆ มันก็แปลก อยู่ ๆ อาการที่หายใจไม่สะดวก หายใจครืดคราดก็หาย นิ่งไปเลย พอนิ่งไปก็เลยหลับ พอตอนเช้าตื่นขึ้นมาเจอหลวงพ่อท่านก็ถามว่า “ที่กูให้มึงทำตาม คาถาที่กูบอก เป็นอย่างไรบ้างวะ คาถากูแน่ไหม ตกตอนเย็นก็ช่วยกันนวดให้หลวงพ่อ เวลาอาบน้ำพี่ก็โดดตูมอยู่ในน้ำ