การเขียนและการเรียนรู้ : หน้า 250/546

249 ฟังอย่างนี้ทำให้รู้ว่า เรามีหน้าที่เขียนก็เขียนไป จนกระทั่งเขียน ได้ในสิ่งที่หลวงพ่อต้องการ ตอนที่ต้องกลับมาเขียนใหม่ซ้ำ ๆ นั้นรู้สึกว่า การยึดมั่นในสไตล์ ของตัวเองมันค่อย ๆ หายไป จนมันไม่มีเหลือแล้ว เรามุ่งแต่จะหาความ สมบูรณ์ที่สุด เพื่อที่จะมาตอบสนองงานที่ท่านต้องการให้ได้ ก็เลยต้องมามองย้อนว่าอะไรคือสิ่งที่เราต้องมาศึกษาเพิ่มเติม แม้เรื่องของปริยัติ เรื่องของคัมภีร์ เรื่องของสไตล์การทำงานต่าง ๆ ก็ต้องกลับมาศึกษาเอามาประมวล เหมือนเราต้องกลับมานั่งเรียนใหม่ เพื่อที่จะไปสู่ความสมบูรณ์ให้ได้มากที่สุด ท่านให้หัดสังเกตงานของแต่ละคน ให้สังเกตมาก ๆ แล้วท่าน บอกว่า มึงห้ามลอกเขาเด็ดขาด ถ้ามึงลอกแสดงว่ามึงไม่เหลืออะไรแล้ว นั่นก็คือ เราต้องหาจุดยืนเป็นของตัวเอง แล้วเขียนออกมาเป็นสไตล์ ของตัวเองให้ได้ ถ้าจะมาอยู่กับหลวงพ่อธัมมชโย จะให้ได้ดีต้องผ่านหลวงพ่อก่อน เพราะว่าจะได้ลดทิฐิมานะลดอะไรต่าง ๆ ลงมา จะได้มีความระมัดระวัง มีความรอบรู้ มีความคล่องตัว มีความเฉลียวฉลาดในเรื่องของการ รับฟังโอวาท และก็แปลงโอวาทหรือคำสั่งนั้นออกมาทำงาน พอมาถึงหลวงพ่อธัมมชโยท่านก็จะต่อยอดความรู้ความสามารถ ของเราได้เลย 4 ถ้าไม่ตายก็ได้โต ท่านบอกหลวงพี่ว่า มึงระวังให้ดีนะโว้ย! คนที่อยู่กับหลวงพ่อธัมมชโย