ความรู้สึกต่อหลวงพ่อ : หน้า 431/546

430 ทนรออยู่ในห้องน้ำตั้งนาน ร้อนก็ร้อน เมื่อไหร่จะกลับกันก็ไม่รู้ หลังจากที่กลับกันไปแล้วพี่ก็ออกมาพี่ก็เพิ่งมารู้ว่ามีคนที่ตกใจแล้วไม่รู้ จะไปทางไหนก็เข้ามาแอบในห้องน้ำเหมือนพี่ตั้งหลายคนต่างก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมพวกเรากลัวท่านกันขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เราทุกคนก็รักหลวงพ่อ ครั้งที่เราหนีไม่ทันก็มี วันนั้นท่านเข้ามาตรวจเยี่ยมที่ออฟฟิศ ท่านเดิน เข้ามา พี่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นหลวงพ่อ เราก็หนีไม่ทันแล้ว ทำยังไงดี แต่พอเห็นท่านแล้วท่านก็คงเหนื่อยมาก ท่านบุกเบิกสร้างวัดมาก็ทั้งเหนื่อยทั้งลำบากดูสิท่านยังต้องมาตรวจงาน ดูแลลูก ๆ อีก ว่ามันอยู่กันอย่างไร พอท่านก็เดินมาถึง “พวกมึงทำอะไร กันว่ะ เราก็กราบเรียนท่านไป ตอนนั้นพี่ก็ถือว่าได้โอกาสที่จะกราบรายงานข้อมูลที่เราเคย สัมภาษณ์ไว้ หลวงพ่อคะ วันนั้นที่หลวงพ่อเทศน์ให้คณะครูที่มาอบรม เขาประทับใจกันมาก ท่านก็หันมา "อะไรของมึงว่ะ เราก็สะดุ้ง คิดใน ใจว่าจะโดนด่าไหม คือเราก็ไม่ค่อยรู้อัธยาศัยท่าน แต่ความรู้สึกที่มีอยู่ ในใจเราคืออยากเล่าให้ท่านฟัง ซึ่งเราก็ชื่นชมท่านอยู่ตลอดว่าท่าน เทศน์ดีมาก พอเล่า ๆ ไป ตอนแรกท่านคงงง ๆ ว่า ไอ้นี่มันจะพูดอะไรว่ะ แต่ ท่านก็ฟังแล้วบอกว่า ยังไงอีก” พี่ดีใจวาบเลย จริง ๆ แล้วเรื่องข้อมูลก็ เป็นเรื่องสำคัญว่าคนฟังเขาได้รับประโยชน์แค่ไหนอย่างไร เราก็พูด ของเราไปเรื่อย ๆ เพราะอยากให้ท่านมีกำลังใจ แล้วท่านก็ยิ้มแบบว่า แก้มแดงเลย เราก็ใจชื้นว่าได้พูดในสิ่งที่เราอยากพูด พวกเราก็ช่วยกัน รายงานเสริมใหญ่เลย ท่านก็ว่า ไอ้พวกขี้โม้ ถึงจะชี้ไม้อะไรกันอีก จริง ๆ ท่านน่ารัก พวกเราก็รักท่าน แต่ว่าถ้าหนีได้ หลบได้ เราก็ขอ