การเขียนพุทธประวัติ : หน้า 252/546

หนังสือ ซึ่งตอนนั้นในกลุ่มเขียนพุทธประวัติมีอยู่ 6 คน 251 ท่านฝึกให้ทุกคนต้องรับผิดชอบร่วมกัน ต้องปรึกษาหารือว่าจะ เขียนยังไง 6 ฉบับ 6 สไตล์ เขียนออกมาในเรื่องเดียวกัน อย่างท่านให้เขียนเรื่องการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ละคนจะเขียนนำเสนอมุมมองในแง่มุมไหนกันได้บ้าง หลวงพี่เขียนเรื่องของการอธิษฐาน แม้เลือดเนื้อกระดูกจะแห้ง เหือดหายไป เราเอาตรงนี้เป็นจุดยืนขึ้นมา เพื่อจะสร้างอารมณ์ให้ได้ว่า เป็นการสละชีวิตเป็นเดิมพัน ส่วนคนอื่นก็จะเขียนในแง่มุมอื่น ๆ แต่ว่าทุกคนต้องมาดูมาแชร์ ช่วยกัน ดูว่ามันใช้ได้ไหม 6 คน ก็จะมี 6 ฉบับ เสร็จแล้วก็นำไปส่งท่าน เมื่อท่านหยิบฉบับแรกขึ้นมา ถ้าเขียนไม่ดีท่านจะให้ไปเขียนใหม่ ทั้งหมด โดยที่อีก 5 ฉบับที่เหลือทิ้งหมดเลย ท่านไม่อ่าน หน้าที่เราคือ กลับมาเขียนใหม่หมดเป็นการฝึกให้เราทุกคนต้องมารับผิดชอบช่วยกัน เท่ากัน ทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ ในเมื่อแต่ละคนมีศักยภาพต่างกัน มีไม่ ทั้งนี้เป็นเพราะเพื่อให้ทุกคนกระตือรือร้นในเรื่องของการพัฒนา การเขียน ถามว่าเขียนใช้ได้ไหม มันใช้ได้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเป็นบทฝึก ของท่าน อยากฝึกทุกคนให้ถึงที่สุด