ความเมตตาของหลวงพ่อ : หน้า 442/546

441 1 เคารพในการปฏิสันถาร ช่วงอายุประมาณ 12 ปี หนูได้มาอบรมโครงการเยาวชนสร้างสรรค์ เมื่ออบรมจบแล้วก็ยังช่วยรับบุญอยู่ที่วัด ระหว่างนั้นก็จะคุ้นกับการเดิน อยู่แถวเต็นท์ที่ใช้อบรมซึ่งอยู่ใกล้ ๆ อาศรมบัณฑิต ที่อาศรมบัณฑิตจะมีตู้น้ำเย็น หนูก็จะเข้าไปเพื่อกดน้ำเย็น พอกด น้ำเสร็จก็นั่งดื่มน้ำเลย ไม่ได้คิดอะไร รู้แต่เพียงว่า ข้างหน้าที่เห็นนั้นคือ กุฏิหลวงพ่อทัตตชีโว พอดีวันนั้นหลวงพ่อท่านเดินออกมา พอเห็นท่านหนูก็ประนมมือ ไหว้ท่านเหมือนทุกครั้งที่เจอพระ จากนั้นท่านก็ทักหนูก่อนเลย อ้าว! ไอ้หนู มาอยู่วัดเหรอ มากับใคร ท่านทักมาอย่างนี้ค่ะ คำพูดที่ท่านทักทายเพียงแค่ไม่กี่ประโยคว่า มาวัดอย่างไร มาอยู่ กับใคร ใครพามา แล้วอยู่อย่างไร ก็ถือเป็นความประทับใจที่หนูรู้สึกว่า โอ้! เราเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ เท่านั้น ท่านยังเมตตาทักทาย ถามไถ่ หนูก็เลยรู้สึกถึงความเมตตาของท่านค่ะ ประมาณปลายปี พ.ศ. 2537 ก่อนที่หนูจะมาเป็นเจ้าหน้าที่ประจำอยู่ ที่วัด ช่วงนั้นหนูได้ช่วยงานกิจกรรมชมรมพุทธฯ ได้พาน้อง ๆ เพื่อน ๆ มานั่งสมาธิที่หมู่บ้านปฏิบัติธรรม วันหนึ่งขณะที่กำลังจะไปชมโบสถ์ ก็พอดีเดินผ่านกุฏิหลวงพ่อ แล้วเจอท่าน พวกเราก็เข้าไปกราบท่านกัน การต้อนรับปฏิสันถารของ ท่านก็ยังเหมือนตอนที่หนูพบเจอตอนเด็ก ท่านก็ถามว่า มาจากไหน มาจากชมรมพุทธฯ ค่ะ พวกเราก็ตอบท่านไป