ความห่วงใยของหลวงพ่อ : หน้า 434/546

433 1 ท่านเป็นห่วงเป็นใย ตอนนั้นพี่เพิ่งมาเข้ามาอบรม ยังไม่ใช่เจ้าหน้าที่วัดเหมือนตอนนี้ เจอ ท่านครั้งแรกท่านก็บอกว่าให้เป็นขุนพลของกองทัพ เราก็สงสัยขุนพล กองทัพอะไร ยังงง ๆ ต่อมาก็ได้เจอท่านอีกหลังจากที่เรากลับมาจากการตระเวนไป ทำหน้าที่กัลยาณมิตรที่ภูธร เจอท่านกำลังเดินตรวจวัดตอนเย็น ๆ แถว สะพานไม้บนคลองแอนซึ่งแต่ก่อนจะมีซุ้มประตูทางเข้าวัดที่เขียนว่า เราเกิดมาสร้างบารมีเมื่อเจอเราท่านก็ทักว่า มึงยังไม่ตายเหรอวะไอ้นก เราก็ดีใจที่ท่านจําได้ ท่านคงเห็นตัวพี่ผอมไปจากเดิมมาก ก็เลยบอกให้พี่ไปกินข้าวที่ ครัว แล้วท่านก็ไปบอกแม่ครัวไว้ว่า ถ้าพี่มาก็ให้ทำกับข้าวให้พี่กิน ท่าน คงเป็นห่วงสุขภาพเรา ผ่านไปเป็น 10 ปี ล่าสุดเจอท่านในสภาธรรมกายสากล พอท่าน เห็นก็ทักว่า "อีอ้วน!” ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงอายเหมือนกัน แต่โชคดีที่ ไม่มีใครอยู่แถวนั้น แล้วท่านก็บอก ไปลดน้ำหนักนะไอ้นก ท่านจะเรียก พี่ว่าไอ้นก มึงไปลดน้ำหนักนะไอ้นก เราก็รับปากท่าน ค่ะหลวงพ่อ ตอนก่อนนั้นที่พี่ผอม ๆ ไม่แข็งแรงท่านก็ให้ไปกินข้าว อยากให้ อ้วน พอพี่อ้วนขึ้นมาแล้ว ให้มึงไปลด เพราะท่านจำภาพพี่ในสมัยก่อน ได้ว่าไม่เป็นอย่างนี้ แต่พอปัจจุบันมาเป็นอย่างนี้ ด้วยความที่ท่านเป็น ห่วง กลัวว่าถ้าอ้วนแล้วจะไม่แข็งแรง ท่านรักและห่วงใยสุขภาพของ ลูก ๆ ทุกคนอยากให้มีสุขภาพที่แข็งแรง ไม่อ้วนไม่ผอมไป เพื่อจะได้ สร้างบารมีกันได้อย่างเต็มที่