การให้กำลังใจและการทำโปสเตอร์ : หน้า 107/546

106 จอมดาบสามารถผ่าฟัน ฟันต้นไม้ ฟันคอคนได้ แต่พอถึงเวลา จะต้องให้กำลังใจคน ท่านก็สามารถให้กำลังใจได้อย่างดีมากเช่นกัน แต่การให้กำลังใจของท่านจะมีสไตล์ที่ไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ จะต่างจาก คำชื่นชมที่เราเคยพบเจอ เป็นความแตกต่างระหว่างคำพูดให้คิดกับ การยกย่องในเวลาเดียวกัน สมัยที่ยังบุกเบิกสร้างวัดตอนนั้นต้องมีการเขียนโปสเตอร์ประชาสัมพันธ์ ท่านสบประมาทว่าแล้วใครจะเป็นคนทำโปสเตอร์ที่ว่านี้ คล้าย ๆ ว่ามี แต่คนพูด มีแต่คนออกไอเดียกันทั้งนั้น แต่ไม่มีคนลงมือทำ รวมความว่างานนี้จะใช้ให้ใครทำเพราะคนก็มีกันอยู่ไม่กี่คนแค่นี้ แล้วงานนี้หลวงพี่ก็เป็นผู้ที่ขอรับบุญ แล้วก็เริ่มลองทำ ทั้ง ๆ ที่ ไม่เคยทํามาก่อน ๆ สมัยยังเรียนหนังสืออยู่นั้น หลวงพี่เคยได้คะแนนจากการคัดไทย 6 เต็ม 10 หรือได้มากที่สุดก็ 7 เต็ม 10 แล้วหลวงพี่กำลังบังอาจจะ มาเขียนโปสเตอร์ประชาสัมพันธ์งานบุญทอดกฐิน ทอดผ้าป่าของวัด พระธรรมกายของเรา หลวงพี่ลุยซุ่มฝึกซ้อมเขียนทุกวัน แล้วก็เขียนออกมาจนกระทั่ง เป็นรูปเป็นร่าง ที่สำคัญคือเขียนได้สวยกว่าที่เราไปจ้างเขาทำเยอะเลย ซึ่งต้นทุนก็ถูกกว่าด้วย สวยกว่าด้วย เป็นระเบียบกว่าด้วย วัน ๆ หนึ่งหลวงพี่เขียนได้ประมาณ 14-15 ผืน นั่งเขียน หามรุ่งหามค่ำอยู่ที่ใต้อาคารเรือนไทยนั่งเขียนอย่างนี้ทุกวันจนหลังแข็ง ไปหมดเลย แล้ววันหนึ่งหลวงพ่อท่านก็มาเห็นเข้า ท่านมาเห็นแล้วท่านก็คงอยากจะให้กำลังใจหลวงพี่ ท่านทำ อย่างไรรู้ไหม?