การสนทนาเรื่องธรรมะ : หน้า 100/546

คุณยายอาจารย์ฯ ก็มาเจอนมขวดเป็นลังเลย ก็แบ่งกันกับครูไม่เล็กใน ฐานะเป็นกัลยาณมิตรกัน ๆ แต่กว่าจะได้นอนแต่ละคืนก็ตี 1 ตี 2 ไม่รู้ท่านสรรหาคำถามอะไร มาก็ไม่รู้มากมาย ถามกันอยู่นั้น นอนคุยกันไป ดูเหมือนฟังเพลิน แต่ว่าแต่ละคำถามนี่พร้อมที่จะไล่ลงจากเตียงได้ทุกเวลาก็ยังแปลกใจว่า ครูไม่ใหญ่ก็สามารถตอบคำถามท่านไปได้อย่างไรก็ไม่ทราบเหมือนกัน ตอบคำถามท่านไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ประตูมุ่งลวดยังดีอยู่ จนกระทั่ง ตอนหลังมีวิธีเปิดมุ้งลวดแบบเฉพาะตัว คือทะลวงให้มันทะลุเข้าไปแล้ว เอามือล้วงเข้าไปเปิดก่อน ท่านอยากไปหาคุณยายอาจารย์ฯ ของเรามากเลย ก็ร่ำร้องอยู่ เรื่อย ๆ ว่าเมื่อไหร่ครูไม่ใหญ่จะพาท่านไปพบคุณยายอาจารย์ฯ สักที ครูไม่ใหญ่พอฟังคำถามของท่านและก็ดูโหงวเฮ้งท่านแล้ว ท่านยังมีทั้ง กางเกงยืนกวนอูและเตียวหุยอยู่ จะต้องปฐมนิเทศ ทุติย ตติย ให้มัน ครบสหัสนิเทศน์ คือให้ครบสักพันครั้งก่อนแล้วค่อยพาไป ขึ้นพาไป อย่างนี้ เดี๋ยวก็โดนคุณยายอาจารย์ฯ ไล่ออกจากบ้านแน่ จากนั้นท่านก็ถามเรื่องธรรมะตั้งแต่หัวค่ำถึงตี 2 ตี 3 ไม่น่าเชื่อ อยู่ด้วยกันที่คอกวัว คุยแต่เรื่องธรรมะ คุยกันซักถามอะไรต่าง ๆ กัน เรื่อยไป พอนึกย้อนหลังทีไรก็ปลื้มใจในหนทางแห่งการสร้างบารมีที่ เจอกันเรื่อยมา จนกระทั่งบัดนี้ต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ส่งเสริมซึ่งกัน และกันตลอดเลย นี่คือคุณธรรมของท่านที่เคารพธรรม แม้หลวงพ่อจะเป็นรุ่นน้อง ท่าน 4 ปีก็ตาม ก็เป็นแบบอย่างที่น่าศึกษาสำหรับผู้ที่จะสร้างบารมี ตามหลังกันมา...