การพัฒนาฝีมือการวาดภาพ : หน้า 177/546

176 ท่านบอกว่า วาดอย่างนี้นะ ลักษณะของคนผิวสี เขาจะได้ลักษณะ มหาบุรุษมากกว่าชาติอื่น ฝรั่งตัวใหญ่เฉย ๆ แต่มันไม่ได้ส่วน แล้วท่าน ก็ปรับขัดเกลาให้ หลวงพี่วาดอยู่ 5 ภาพ ใช้เวลาวาดอยู่เดือนหนึ่ง หลังจากที่วาดงานนี้เสร็จแล้ว หลวงพี่รู้สึกว่าตัวเองฝีมือพัฒนา มากเลย ซึ่งแต่ก่อนเราคิดว่าตัวเราเก่งแล้ว เพิ่งมารู้ภายหลังว่า เรายัง ไม่เก่งอะไรเลย ยังแย่อยู่เลย เราเก่งแต่ลอกคน ลอกจากธรรมชาติ แต่ว่าหลวงพ่อท่านเอา ความรู้จากพระไตรปิฎกมาสอนเรา หลวงพ่อท่านพูดกับหลวงพี่ท่านมักจะใช้คำว่า 'ยู' (You) ตอนนั้นหนังสือได้จัดพิมพ์ออกไปแล้ว 5,000 เล่ม ในนั้นมีรูป เทวดาหน้าแหลมอยู่ด้วย ท่านบอกว่า เฮ้ย! ทำก็ทำให้ดีที่สุด นี่ไป แก้มาใหม่นะ ยูดูนะ ไอ้เทวดาหน้าแหลม มันหน้าที่ ท่านก็มองหน้าหลวงพี่แล้วท่านก็บอกว่า หน้าอย่างยูนี่ก็มีส่วนนะ คล้าย ๆ มหาบุรุษ แต่ต้องตัดคางออกนิดหนึ่ง มันแหลมไป แล้วรูปวาดพระเจ้าปายาสิที่นั่งอยู่นั้น ด้านหลังนั้นเอนมากไป นี่ยูดูนะ ดูหลังไอ เวลาไอพิง หลังไอจะเป็นอย่างนี้ นั่งอาสนะหลังต้อง ตรง ๆ เห็นไหม เห็นครับ! จากนั้นหลวงพี่ก็เอารูปมาปรับแก้ทันที หลวงพ่อครับ! นิมนต์หลวงพ่ออยู่เฉย ๆ ก่อนนะครับ แล้วหลวงพี่ ก็รีบเอากระดาษมาวาดรูปท่าน ท่านก็พูดแซว ๆ ว่า อุ้ย! สเก็ตเราด้วย พวกเราก็หัวเราะ ฮามากเลย ท่านมาแนะนำการวาด พวกเรา รู้สึกสนุกกันมาก ๆ