ความตื่นเต้นในการเทศน์ : หน้า 80/546

79 สบายดีครับ' ถ้าสบายดี อย่างนั้นขึ้นเล่าอีกสักเรื่องได้ไหมลูกเณร เพราะ ลูกเณรเล่าได้ดีมาก ตอนนั้นหลวงพี่ไม่รู้จะตอบท่านอย่างไร ขนาดตอนที่ขึ้นไปครั้งแรก หลวงพี่เตรียมบทเล่าและซ้อมมาอย่างดีแล้ว ยังรู้สึกตื่นเต้นมาก แล้วนี่ จะต้องขึ้นไปอีกรอบโดยที่ไม่มีบทสำรองเตรียมไว้เลย แล้วจะขึ้นไปเล่า อะไร ลูกเณรพร้อมไหม ขึ้นอีกสักรอบหนึ่ง หลวงพ่อถามอีกครั้ง พร้อมครับ” แล้วหลวงพี่ก็ขึ้นไป หลวงพี่เริ่มต้นพูดแก้เขินว่า “ผมไม่มีอะไรจะพูดนะครับ ด้วยความ ตื่นเต้นในรอบแรกที่ต้องพูดรูปเดียว เพราะสามเณรเพื่อนที่ต้องมาพูด ด้วยกันไม่สบาย ทำให้ผมลืมอ่านกลอนบทหนึ่งที่เตรียมมา ดังนั้นกราบ ขออนุญาตขึ้นมาอ่านในรอบนี้ก็แล้วกันนะครับ แล้วหลวงพี่ก็อ่านกลอนจนจบบท เมื่อลงมาหลวงพ่อท่านก็ หัวเราะชอบใจมาก ย้อนนึกแล้วหลวงพี่ยังประทับใจ ตอนนั้นเราสามารถเอาตัวรอด ได้จากความตื่นเต้น หลวงพ่อท่านก็เมตตาให้คำชี้แนะและเอ็นดู เห็นเรามาคนเดียว ท่านก็เลยหยอกล้อ และคงอยากดูไหวพริบปฏิภาณ ซึ่งเราก็สามารถ ผ่านไปได้ ท่านก็เลยหัวเราะชอบใจ พร้อมกับพูดขึ้นว่า เออ! ต้องให้ได้อย่างนี้สิวะ ลูกกู!