ข้อความต้นฉบับในหน้า
1.2.1 สร้างวัดด้วยกัน อิ่มด้วยกัน อดด้วยกัน
1.2.2 เจ็บป่วยเมื่อใด ให้หาหมอดีที่สุดมารักษา
1.2.3 ทำงานเป็นทีม ทะเลาะกันได้ แต่ห้ามผูกโกรธกัน
1.2.1 สร้างวัดด้วยกัน อิ่มด้วยกัน อดด้วยกัน
เมื่อเริ่มแรกสร้างวัดพระธรรมกาย พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อ
ธัมมชโย) เรียกประชุมหมู่คณะรุ่นบุกเบิก ซึ่งเวลานั้นก็มีเพียงเจ้าหน้าที่อุบาสกไม่กี่คน
พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว) รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายยังไม่
ได้บวช มีหน้าที่เป็นหัวหน้าอุบาสกของวัด เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว หลวงพ่อ
ธัมมชโยท่านก็พูดสั้น ๆ ว่า “อิ่มด้วยกัน อดด้วยกัน” คือ หลวงพ่อท่านฉันอะไร พระลูกวัดก็
ฉันอย่างนั้น เจ้าหน้าที่วัดก็กินอย่างนั้น นี่เป็นนโยบายแรกในการสร้างวัดของหลวงพ่อท่าน
เพราะฉะนั้นเป็นอันว่าต่อแต่นี้ไปไม่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นเราจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกันเป็นตายไม่ทิ้งกัน
จากวันนั้นถึงวันนี้วัดพระธรรมกายจึงได้เติบโตอย่างก้าวกระโดดมาตามลำดับ ๆ ในที่สุด
ระบบกองกลาง อาคารหอฉัน อาคารสังฆภัณฑ์ ก็เกิดขึ้นมา เพื่อให้ทุกคนในหมู่คณะกอดคอ
ทำงานพระศาสนาร่วมกันด้วยความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ทุกคนทั้งวัดก็เห็นตรงกันหมดว่า คน
ที่เหนื่อยทุ่มชีวิตเป็นเดิมพันมากที่สุดในวัดก็คือหลวงพ่อท่าน ซึ่งตลอดระยะเวลาที่อยู่สร้าง
บารมีกับหลวงพ่อท่านมา ก็ไม่เคยเห็นท่านมีเงื่อนไขใด ๆ ในการเคี่ยวเข็ญหมู่คณะและหอบ
หิ้วชาวโลกให้เข้าถึงธรรมแม้แต่นิดเดียว
1.2.2 เจ็บป่วยเมื่อใด ให้หาหมอดีที่สุดมารักษา
นอกจากนโยบายดังกล่าวแล้ว พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย)
ท่านยังห่วงใยไปถึงสุขภาพของทุกคนในหมู่คณะอีกด้วย ท่านบอกเลยว่า ทุกคนในที่นี้ยังไม่
หมดกิเลส ยังมีความกลัวตายอยู่เหมือนกันหมด เมื่อถึงคราวเจ็บป่วยก็ต้องคัดเลือกหมอที่ดีที่
สุดมาทําการรักษา เพื่อรักษาชีวิตไว้สร้างบุญ เพราะฉะนั้น “หากใครเจ็บป่วยเมื่อใด ให้หา
หมอที่ดีที่สุดมารักษา ถ้าหาไม่ได้ ให้มาหาหมอที่รักษาท่าน” จะเสียเงินเสียทองมากเท่าไร
ก็ช่าง ต้องรักษาชีวิตไว้สำหรับปราบกิเลสก่อน แล้วค่อยจากโลกนี้ไป ในที่สุดโรงพยาบาล
สนามสําหรับรักษาฟรีให้แก่พระภิกษุ สามเณร เจ้าหน้าที่วัด และสาธุชนที่มาวัดพระธรรมกาย
ก็เกิดขึ้นมา
บ ท ที่ 1 ก า ร ส ร้ า ง ที ม ง า น ส บ ท อ ด อ า ยุ พ ร ะ พุ ท ธ ศ า ส น า DOU 7