ข้อความต้นฉบับในหน้า
บทที่ 6
สิ่งแวดล้อมในวัดมีอิทธิพลต่อการบรรลุธรรม
ความรู้พื้นฐานของการสร้างทีมงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาประการที่ 5 ก็คือการ
บรรลุธรรมของคนทั้งวัดขึ้นอยู่กับการบริหารบุคคลภายในวัด และสิ่งแวดล้อมภายในวัด
ให้เหมาะแก่การเข้าถึงธรรม
วัดในสมัยพุทธกาลนั้นมีอยู่ด้วยกันถึง 3 ประเภท ได้แก่
ประเภทที่ 1 วัดป่า คือ วัดที่ใช้สำหรับการอยู่บำเพ็ญภาวนาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา
นานเพียงอย่างเดียว เปรียบเสมือนสถานที่บำเพ็ญวิปัสสนาประจำท้องถิ่น
ประเภทที่ 2 วัดบ้าน คือ วัดที่ใช้สําหรับการฝึกอบรมพระภิกษุประจำภูมิภาคหรือ
ท้องถิ่น เปรียบเสมือนโรงเรียนปริยัติธรรมประจําท้องถิ่นในปัจจุบัน
ประเภทที่ 3 วัดเมือง คือ วัดที่ใช้สําหรับเป็นศูนย์กลางการเผยแผ่พระพุทธศาสนา
ไปทั่วประเทศและทั่วโลก เปรียบเสมือนมหาวิทยาลัยสอนศีลธรรมประจำประเทศ
แต่ไม่ว่าจะเป็นวัดประเภทใดก็ตาม วัดทุกวัดในสมัยพุทธกาลจะมีบรรยากาศที่เหม
แก่การเข้าถึงธรรมดุจเดียวกันหมด
เพราะว่าวัดนั้นเปรียบเสมือนดินแดนพระนิพพานบนพื้นมนุษย์ การมาปฏิบัติธรรม
ที่วัดก็เหมือนการมาถางทางไปพระนิพพานให้ตนเอง ถ้าหากวัดสูญเสียคุณค่าตรงนี้ไป
ชาวพุทธจะรู้สึกทันทีว่ามาวัดแล้วไม่ได้ประโยชน์อะไร เพราะนอกจากมีผลกระทบต่อนิสัยและ
การเข้าถึงธรรมของสมาชิกในวัดแล้ว ยังมีผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของพระพุทธศาสนาและ
ความศรัทธาของชาวโลกอีกด้วย
เพราะฉะนั้น วัดจะเป็นวัดที่มีคุณค่าทางจิตใจต่อชาวโลกได้จริง ทุกคนก็ต้องทำหน้าที่
เป็นเจ้าของวัด คือช่วยกันดูแลวัดให้มีความเป็นสัปปายะสี่ เหมาะแก่การบรรลุธรรมได้จริง
โดยต้องศึกษาให้เข้าใจว่า “สิ่งแวดล้อมในวัดมีอิทธิพลต่อการเข้าถึงธรรมได้อย่างไร” เป็น
ความรู้พื้นฐานสําคัญเรื่องที่ 5 ของการสร้างทีมงานเผยแผ่ของวัดพระธรรมกาย
บ ท ที่ 6 สิ่ ง แ ว ด ล้ อ ม ใ น วั ด มี อิทธิ พล ต่ อ ก า ร บ ร ร ล ธ ร ร ม DOU 73
ม