การใช้ปัจจัย 4 ในการสร้างบารมี : หน้า 57/124

พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณจึงเคยเตือนอยู่บ่อย ๆ ว่า “ใครที่มาอยู่วัดนานแล้ว หรือเพิ่งมาอยู่ใหม่ก็ตาม ถ้าหากยังไม่รู้จักประมาณการใช้ปัจจัย 4 ต้องถือว่ายังเป็นผู้ กำลังฝึกตัวใหม่อยู่ทั้งสิ้น” เพราะฉะนั้น พวกเราต้องระมัดระวังการใช้ปัจจัย 4 ให้ดี อย่าใช้ด้วยความสุรุ่ยสุร่าย แต่ให้คํานึงถึงความจําเป็นและประโยชน์ใช้สอย และคำนึงอยู่เสมอว่ารับมาแล้ว จะเป็นไปเพื่อ การขจัดกิเลสในตัวหรือไม่ หากใครยังแก้ไขนิสัยตามใจตนเองไม่ได้ แม้เข้าวัดมาเป็นสิบปี ยี่สิบปี สามสิบปี ก็จะเป็นขี้ข้ากิเลสเหมือนเดิม เรื่องนี้นักสร้างบารมีจึงมองข้ามไม่ได้เด็ดขาด นิสัยจะไม่ดีขึ้นกว่าก่อนเข้าวัดอย่างแน่นอน 4.7.5 พระพุทธองค์ทรงสอนการใช้ปัจจัย 4 ให้เกิดบุญ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้รู้ว่า ปัจจัย 4 แต่ละประเภทล้วนเกิดขึ้นจากบุญ คือเกิดจากบุญที่ตนเองสั่งสมมา และบุญของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ปักหลักพระพุทธ ศาสนาไว้ ดังนั้น ทุกครั้งที่ใช้ปัจจัย 4 ต้องระลึกว่า กำลังใช้บุญอยู่ เพราะจริงๆ แล้ว ทุกขณะจิต ที่เรายังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น เราต้องใช้บุญทั้งสิ้น หากการดำเนินชีวิตของเรา ใช้ปัจจัย 4 อย่างสุรุ่ยสุร่าย ใช้อย่างล้างผลาญ ใช้อย่างไม่ระมัดระวัง ก็หมายถึงกำลังล้าง ผลาญบุญของตัวเอง และบุญของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ตลอดเวลาเช่นกัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนพระภิกษุให้รู้จักใช้ปัจจัย 4 ให้เกิดบุญทั้งแก่ ตนเอง และญาติโยมไว้ใน “ปุญญาภิสันทสูตร” ว่า 1) พระภิกษุรูปใดที่ญาติโยมนำจีวรมาถวาย พอได้รับถวายแล้ว ก็เข้าเจโตสมาธิ คือ ตั้งใจนั่งสมาธิเข้ากลางของกลางธรรมะภายในตัวไป ย่อมทำให้ท่อธารบุญกุศลของทายก บังเกิดขึ้นอย่างจะนับประมาณมิได้ 2) พระภิกษุรูปใดที่ญาติโยมนําอาหารมาถวาย พอได้รับถวายแล้ว ก็เข้าเจโตสมาธิ คือ ตั้งใจนั่งสมาธิเข้ากลางของกลางธรรมะภายในตัวไป ย่อมทำให้ท่อธารบุญกุศลของทายก บังเกิดขึ้นอย่างจะนับประมาณมิได้ 3) พระภิกษุรูปใดที่ญาติโยมนำเสนาสนะมาถวาย พอได้รับถวายแล้ว ก็เข้าเจโตสมาธิ 48 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บ า ร มีเป็น ที ม