การแบ่งกลุ่มคนในโลก : หน้า 52/124

4.7.1 พระพุทธองค์ทรงแบ่งคนในโลกนี้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ กลุ่มแรก คือ ผู้ครองเรือน หมายถึง ผู้ที่ยังต้องการความสุขจากการอยู่ร่วมกับคนในเรือนของตน เช่น สามี ภรรยา และต้องการความสะดวกสบายจากการครอบครองทรัพย์สินเงินทอง เกียรติ บุตรธิดา เป็นต้น ยศ ชื่อเสียง มาเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตาให้แก่ตนเองและวงศ์ตระกูล กลุ่มที่สอง คือ บรรพชิต หมายถึง ผู้เห็นโทษภัยในการเวียนว่ายตายเกิด จึงออกจากเรือนเพื่อหาทางขจัดทุกข์ ขจัดกิเลส และทําพระนิพพานให้แจ้ง ไม่ยินดีกับการใช้ชีวิตแบบผู้ครองเรือน สาเหตุที่ต้องแบ่งออกเป็นสองกลุ่มก็เพราะว่าสองกลุ่มนี้มีเป้าหมายชีวิตไม่เหมือนกัน เป้าหมายชีวิตของกลุ่มแรก คือ ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องการมีความสุขอยู่กับลูก ภรรยา สามี และญาติพี่น้อง ยังต้องการวัตถุสิ่งของ เงินทอง ไว้เชิดชูวงศ์ตระกูลให้มีหน้ามีตา บางพวกที่มีปัญญาขึ้นมาอีกนิด ก็ยังนึกถึงเรื่องความตายบ้าง แต่ก็เป็นการนึกในลักษณะว่าเมื่อ ตายไปแล้ว ทําอย่างไรจะไม่พลัดพรากจากกัน ทําอย่างไรจะมีโอกาสกลับมาอยู่ด้วยกันในภพ ชาติต่อไปอีก ยังไม่เห็นโทษภัยของวัฏสงสาร ยังไม่คิดจะบรรลุมรรคผลนิพพาน แต่เป้าหมายของกลุ่มที่สอง คือ ต้องการมีความสุขกับการขจัดกิเลส ยินดีกับการออก จากสารพัดทุกข์ในการครองเรือน มีความสุขกับการสละวัตถุสิ่งของ เงินทอง ใช้ชีวิตสันโดษ เรียบง่าย ต้องการสงวนเวลาชีวิตไว้เพื่อการบำเพ็ญเพียรภาวนาให้บรรลุมรรคผลนิพพาน และ จะได้เป็น บำเพ็ญตนเป็นครูสอนศีลธรรมให้แก่ชาวโลก เพื่อให้โลกทั้งโลกสว่างด้วยศีลธรรม โลกที่มีสิ่งแวดล้อมเหมาะแก่การประพฤติปฏิบัติธรรมไปอีกนานแสนนาน เพราะเหตุนี้การดำาเนินชีวิตของคนสองกลุ่มนี้จึงแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงทั้งในเรื่องกิจวัตร งานประจำ และงานอดิเรก หากนำมาปนกันจะทำให้เกิดความสับสนในการฝึกฝนอบรมคน ในวิถีชีวิตทางโลกกับวิถีชีวิตทางธรรม เพราะฉะนั้นพระองค์จึงต้องแบ่งชีวิตบรรพชิตออกจาก ชีวิตฆราวาสให้ชัดเจนก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อจะได้กำหนดมาตรฐานชีวิตของนักสร้างบารมี ผู้ต้องการขจัดทุกข์ ขจัดกิเลส และทำพระนิพพานให้แจ้งให้เกิดความสะดวกในการปฏิบัติได้ อย่างชัดเจน บทที่ 4 ก า ร ฝึ ก ค น เริ่ ม ต้ น ที่ ฝึ ก คุ ณ ธ ร ร ม ผ่ า น ปั จ จั ย 4 DOU 43