ห้องนอนและห้องน้ำในสายตาของพระอริยเจ้า : หน้า 117/124

โคนไม้ นี้เอง คือ ห้องนอนของพระอริยเจ้าที่ใช้สําหรับเพาะนิสัยทุ่มชีวิตเป็นเดิมพัน เพื่อการบรรลุธรรม สอง คือ ห้องน้ำ ตามความเข้าใจของชาวโลกนั้น ห้อง คือห้องที่แสดงรสนิยมในการใช้ชีวิตส่วนตัว ได้หรูหราที่สุด บางคนถึงกับสร้างโถส้วมสำหรับขับถ่ายด้วยทองคำา แต่ห้องน้ำในสายตาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น กลับตรงกันข้าม คือเป็นห้องเพื่อ การตรวจสุขภาพ เพราะสิ่งที่แสดงถึงความมีสุขภาพดีหรือสุขภาพไม่ดีได้ชัดเจนที่สุด ก็คือ อุจจาระและปัสสาวะในตัวของคน ๆ นั้นนั่นเอง เช่น ถ้าขาดน้ำก็ท้องผูก ถ้าถ่ายเหลวก็ท้องเสีย มีเชื้อแบคทีเรียในท้อง ถ้ามีสีเลือดติดมากับอุจจาระ ก็แสดงว่าอาจมีแผลในลำไส้ เป็นต้น การ สังเกตสีปัสสาวะและอุจจาระในแต่ละวันเช่นนี้ ย่อมทำให้เยียวยารักษาสุขภาพได้ทันท่วงที ม ในเวลาเดียวกัน การฟื้นฟูสุขภาพของแต่ละคน หากฉุกเฉินหายารักษาไม่ได้ โอสถ วิเศษประจําตัวก็คือ น้ำปัสสาวะที่กลั่นออกมาจากภายในตัวของคน ๆ นั้นนั่นเอง นี่คือ ห้องน้ำ ของพระอริยเจ้าที่ใช้สำหรับเพาะนิสัยทุ่มชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อการบรรลุธรรม สาม คือ ห้องแต่งตัว ตามความเข้าใจของชาวโลกนั้น ห้องแต่งตัวคือห้องที่เสริมบุคลิกภาพให้เป็นที่ติดตา ต้องใจผู้คนที่พบปะในสังคม หลายคนจึงทุ่มเททรัพย์สินเงินทองที่หามาได้ด้วยความยาก ลำาบากหมดไปกับการแต่งตัว บางรายถึงกับยอมเป็นหนี้เป็นสินเพื่อซื้อเครื่องสำอาง น้ำหอม นานากลิ่น สินค้าแบรนด์เนม ฯลฯ เพื่อตกแต่งร่างกายภายนอกให้หรูหราโดดเด่นในสังคม ห้องแต่งตัวของชาวโลก จึงเป็นห้องที่ฟุ้งซ่านปรุงแต่งด้วยกิเลสอย่างหนัก แต่ห้องแต่งตัวในสายตาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น กลับตรงกันข้าม คือเป็นห้อง เพื่อพิจารณาอสุภะและมรณานุสติ จีวรที่พระภิกษุนุ่งห่มนั้นพระองค์ให้ไปเอามาจากผ้าห่อศพ สิ่งที่พบในป่าช้าก็คือ ซากศพที่อืดเน่าเฟะสิ้นความงามอยู่ตรงหน้า อันเป็นการเตือนสติตนเองอย่างชะงัดว่า ตัวเรา 108 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บารมีเป็น ที ม