การดำเนินชีวิตที่ไม่ประมาทในการประพฤติพรหมจรรย์ : หน้า 116/124

เพราะเป็นทางมาแห่งสมาธิที่สมบูรณ์อันนำไปสู่การตรัสรู้ และการมีมหากรุณาธิคุณที่สมบูรณ์ ดุจเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นเอง 7.4 การดำเนินชีวิตที่ไม่ประมาทในการประพฤติพรหมจรรย์เป็นอย่างไร การประพฤติพรหมจรรย์ได้ตลอดรอดฝั่งนั้น จำเป็นต้องรู้ว่า สิ่งที่ควบคุมใจ คือ นิสัย และนิสัยนั้นเกิดจากการใช้ปัจจัย 4 ในระหว่างดำเนินชีวิตไปในแต่ละวัน หากการใช้ปัจจัย 4 ในแต่ละวันขาดสติและปัญญาพิจารณาด้วยความระมัดระวัง อีกทั้งปล่อยใจให้ตกอยู่ในอำนาจของกิเลสด้วยแล้ว นั่นย่อมกลายเป็นการเพาะนิสัยชั่วขึ้นมา ควบคุมใจ และนิสัยชั่วนั้นก็กลายเป็นการประพฤติกรรมชั่ว ที่นำไปสู่การก่อบาปกรรมโดย อัตโนมัติเป็นประจำอยู่ทุกวัน โดยที่ตนเองไม่รู้ตัว ผลสุดท้ายย่อมกลายเป็นอาสวกิเลสที่หมักดอง ห่อหุ้ม บีบคั้น กัดกร่อน ผูกมัดใจให้ จมอยู่กับความอาลัยอาวรณ์ในการเวียนว่ายตายเกิดไปอีกนับภพนับชาติไม่ถ้วน ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่จะดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาทได้นั้น เขาจึงต้องมองออกว่า ห้องแห่งกำเนิดนิสัยดี-ชั่วในตัวมนุษย์ ตั้งแต่วันเกิดจนกระทั่งวันตายนั้น มีทั้งหมด 5 ห้อง ได้แก่ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องแต่งตัว ห้องครัว และห้องทำงาน ผู้ที่มีสติปัญญาในการประพฤติพรหมจรรย์นั้น ต้องปิดกั้นไม่ให้นิสัยชั่วจากการใช้ปัจจัย 4 รั่วรดเข้ามาในใจผ่านห้องแห่งนิสัยทั้งห้านี้ได้ จึงจะสามารถปิดนรก เปิดสวรรค์ ถางทาง ไปพระนิพพานได้สำเร็จตลอดรอดฝั่ง หนึ่ง คือ ห้องนอน ตามความเข้าใจของชาวโลกทั่วไปนั้น ห้องนอน คือ ห้องที่พักผ่อนและผลิตทายาท แต่ห้องนอนในสายตาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น กลับตรงกันข้าม คือ เป็นห้องที่ ผลิตบุญ โดยมีคำอธิบายง่าย ๆ ว่า หลับอยู่ในอู่ทะเลบุญ ตื่นอยู่ในอู่ทะเลบุญ จากนั้นพระองค์ ก็ทรงชี้ไปที่โคนไม้ อันเป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรภาวนาเพื่อการบรรลุธรรม บทที่ 7 พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองได้ ต้ อ ง ทุ่ ม ชี วิ ต ใ ห้ ถูก ธ ร ร ม DOU 107