มรรคมีองค์ 8 และการเห็นธรรม : หน้า 67/124

7) สัมมาสติ คือ ความระลึกถูก โดยพยายามรักษาใจให้มีความสะอาดบริสุทธิ์ในการ คิด พูด และท้าอยู่เป็นปกติ 8) สัมมาสมาธิ คือ ความตั้งใจมั่นถูก โดยพยายามประคับประคองในขณะทำภาวนา ให้หยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายอย่างต่อเนื่องถูกส่วนเป็นปกติ จนกระทั่งเกิดความสว่างขึ้นในใจ ที่นำไปสู่การเห็นธรรมะที่เป็นธรรมชาติบริสุทธิ์อยู่ในตัว เมื่อเราปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 ได้เต็มที่เมื่อไร เมื่อนั้นเราย่อมเห็นธรรมที่อยู่ในตัว ถ้าไม่ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 ให้เต็มที่ ทําอย่างไรก็ไม่มีทางเห็นธรรมะในตัว มรรคมีองค์ 8 นี้ ต้องทำให้ได้สัดได้ส่วน ไม่ใช่ทำทีละส่วน แต่ต้องทำพร้อมกันไป 8 อย่าง จนกระทั่งกลายเป็นนิสัยประจำตัว การปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 อุปมาเหมือนน้ำพริก ถึงแม้ว่ามีส่วนประกอบครบถ้วน คือ กระเทียม หัวหอม กะปิ พริก เกลือ น้ำปลา น้ำตาล มะนาว แต่ถ้าใส่ครกไปแล้ว ยังไม่โขลก รวมกันให้เป็นเนื้อเดียว นั่นก็ยังไม่เป็นน้ำพริก แต่เมื่อไร ตำให้แหลก และส่วนประกอบได้ สัดส่วนเป็นเนื้อเดียวกัน เมื่อนั้นจึงเป็นน้าพริก เรานั่งสมาธิมาตลอดหนึ่งพรรษา เวลาที่ใจนิ่ง ใจก็เริ่มโปร่ง เริ่มเบา ความสว่างก็เริ่ม ตามมา ความซุ่มอกชุ่มใจก็เริ่มมา แสดงว่ามรรคมีองค์ 8 ที่เราตั้งใจปฏิบัติมาทั้ง 8 อย่าง เริ่ม ได้สัดส่วนแล้ว แต่ถ้ามรรคมีองค์ 8 ของเราได้สัดส่วนอย่างต่อเนื่องแล้ว ในขั้นต้น เวลาที่ใจนิ่ง ใจก็ เริ่มโปร่ง เบา สบาย แล้วความสว่างก็เกิดขึ้น งก็เกิดขึ้นตามมา เมื่อความสว่างเกิดขึ้นแล้ว เราก็ได้อาศัย ความสว่างนั้นไปเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในใจ บางคนก็เห็นดวงปฐมมรรค บางคนก็เห็น พระธรรมกาย ซึ่งสิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจเหล่านั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเรียกว่า “ธรรม” ใครทำสมาธิหยุดนิ่งได้มากเท่าไร ก็เห็นธรรมบริสุทธิ์ที่ซ้อนอยู่ข้างในที่ละเอียดไป ตามลำดับเท่านั้น แล้วก็จะพบด้วยตนเองว่า องค์ประกอบของคนเรานั้น มี 3 ส่วน คือ กาย ใจ และธรรม ซึ่งก็จะทำให้เราเกิดความมั่นใจว่า การตรัสรู้ของพระองค์ท่านนั้นไม่ใช่เกิดจาก การคิด แต่เกิดจากการเห็นธรรมภายใน และการเห็นนั้นก็ทำให้เกิดการรู้ความจริง 58 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บ า ร มีเป็น ที ม