การป้องกันและแก้ไขโรคจากวิบากกรรมเก่า : หน้า 93/124

บ สัมพุทธเจ้าทรง ทางผ่อนหนักเป็นเบาไว้ให้ คือ 1) เมื่อยังทำอะไรไม่ได้ ให้เร่งทำใจยอมรับความจริงว่า โรคภัยไข้เจ็บนี้เป็นเพราะเรา ทําตัวของเราเอง ห้ามโทษใครอื่นเด็ดขาด พร้อมทั้งหักห้ามใจจะไม่ทำกรรมชั่วเช่นนั้นอีก 2) เมื่อยอมรับผลแห่งอกุศลกรรมแล้ว ก็ให้ตั้งใจสร้างบุญใหม่ทุกชนิดให้เต็มกำลัง ความสามารถ และด้วยอำนาจของผลบุญใหม่นี้ หากอกุศลกรรมไม่รุนแรงนัก โรคภัยไข้เจ็บ ย่อมหายได้ หรือถ้าไม่หายก็ผ่อนคลายทุกขเวทนาให้เบาลงได้ แม้ที่สุด หากต้องตาย ถึงคราว ตายก็ไปดี มีสุคติเป็นที่ไป เพราะฉะนั้น นิสัยที่ห้าที่ต้องฝึกในการดูแลสุขภาพ ก็คือ นิสัยป้องกันแก้ไขโรคจาก วิบากกรรมเก่า แม้วันนี้ร่างกายยังไม่เจ็บไข้ได้ป่วย แต่ก็ประมาทไม่ได้ เพราะถ้านำร่างกายไป ก่อกรรมชั่วใหม่เพิ่ม ก็จะกลายเป็นช่องทางให้วิบากกรรมเก่าตามมาทัน ก่อให้เกิดโรคภัย ไข้เจ็บขึ้นมากะทันหันได้ จึงต้องรู้จักป้องกันและผ่อนหนักเป็นเบาด้วยการสร้างบุญไว้ตลอดเวลา จากที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ก็สรุปได้ว่า ผู้ที่จะมีสุขภาพดีเป็นต้นทุนในการบำเพ็ญเพียร ภาวนาให้เข้าถึงธรรมได้ดียิ่งนั้น จำเป็นต้องไม่ประมาทในการศึกษาหาความรู้ในการดูแลสุขภาพ โดยต้องเข้าใจทั้งธรรมชาติ การดูแลรักษา และการใช้สร้างบุญบารมี อีกทั้งยังต้องนำความรู้ นั้นมาฝึกฝนให้เป็นนิสัยรักษาสุขภาพ 5 ประการดังกล่าวมาแล้วอีกด้วย จึงจะมีสรีรยนต์ที่มี สุขภาพพลามัยที่สมบูรณ์แข็งแรง ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยง่าย ไว้ใช้สร้างบุญไปนาน ๆ 6.3.3 การไม่โอ้อวดและไม่มีมารยา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า คุณสมบัติข้อที่ 3 ของผู้บรรลุธรรมได้ง่าย คือ ไม่โอ้อวด ไม่มีมารยา ทำตนให้เปิดเผยความจริงในศาสดาหรือเพื่อนพรหมจรรย์ผู้รู้ทั้งหลาย คนโอ้อวด คือ คนที่ชอบยกตนข่มท่าน ชอบเย้ยหยันและหาทางเอารัดเอาเปรียบ คนที่อ่อนด้อยกว่า มีโลกทัศน์คับแคบ หิวคำชม ถือดีในความรู้ความสามารถของตน ใครเตือน ไม่ได้ คนมีมารยา คือ คนที่พึ่งตนเองไม่ได้ จึงมีเล่ห์เหลี่ยมกลโกง เสแสร้งแกล้งทำ คดในข้อ งอในกระดูก เพื่อหาทางเอาตัวรอดแต่ลำพัง ดังนั้นในทางตรงกันข้าม 84 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บ า ร มีเป็น ที ม