การพัฒนานิสัยเพื่อไม่ให้โอ้อวดและไม่มีมารยา : หน้า 95/124

ครั้นเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก จึงพึ่งตนเองไม่ได้ และขาดความอดทนที่จะ พัฒนาตน จึงคิดแก้ปัญหาแบบมักง่าย ด้วยการประจบประแจงบ้าง ฉ้อโกงผู้อื่นบ้าง ใส่ร้าย ป้ายสีผู้อื่นบ้าง เพราะฉะนั้น คนที่มีมารยาจึงเป็นคนที่ยากจะมีสัจจะต่อหน้าที่ สัจจะต่อการงาน สัจจะ ต่อวาจา สัจจะต่อบุคคล และสัจจะต่อศีลธรรม เป็นบุคคลที่ฝึกให้ตีได้ยาก ทำอย่างไรจึงจะไม่โอ้อวดและไม่มีมารยา 1) ฝึกพึ่งตนเอง คนที่จะไม่โอ้อวดและไม่มีมารยาต้องเป็นคนพึ่งตนเองได้แต่คนที่จะพึ่งตนเองได้ จําเป็น ต้องได้ครูดีเป็นต้นแบบ และตัวของเขาเองก็ต้องตั้งใจฟังคำครูให้ชัด ตรองคำครูให้ลึก ทำตาม คำครูให้ครบ จึงจะสามารถรับการถ่ายทอดความรู้และนิสัยดีจากครูมาสู่ตัวของเขาได้ และจึง จะสามารถฟังความรู้และนิสัยดีของตนเองได้เหมือนกับครู ไม่จําเป็นต้องโอ้อวด มีมารยา 2) ฝึกรักษาสุขภาพ หลังจากศึกษาหาความรู้ในการดูแลสุขภาพแล้ว ก็ต้องฝึกให้เป็นนิสัย การที่ความรู้ จะกลายเป็นนิสัยได้ ก็ต้องฝึกตนให้เป็นคนมีวินัยอย่างน้อย 5 ประการ 2.1) วินัยต่อคำพูด คือ พูดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ทำอย่างไรก็พูดอย่างนั้น เพื่อ ป้องกันการเป็นคนโกหกพกลม อันเป็นสาเหตุของการเป็นโรคความจำเสื่อม 2.2) วินัยต่อเวลา คือ กินเป็นเวลา นอนเป็นเวลา ตื่นเป็นเวลา ทำงานเป็นเวลา และ ออกกำลังกายเป็นเวลา 2.3) วินัยต่อความสะอาด คือ รู้จักดูแลความสะอาดของร่างกายและการใช้ปัจจัย 4 2.4) วินัยต่อความเป็นระเบียบ คือ รู้จักประมาณในการใช้ปัจจัย 4 รู้จักทำงาน เป็นขั้นตอน และรู้จักเก็บรักษาปัจจัย 4 ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย 4 2.5) วินัยต่อการสร้างบุญ คือ รู้จักสร้างบุญอย่างสม่ำเสมอ เพื่อป้องกันวิบากกรรม เก่าตามมาตัดรอนโอกาสในการสร้างบุญ 86 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บ า ร มีเป็น ที ม