คุณสมบัติของผู้บรรลุธรรม : หน้า 94/124

คนไม่โอ้อวดและไม่มีมารยา คือ คนที่ตั้งใจแก้ไขปรับปรุงนิสัยของตนเองด้วยความ จริงจังและจริงใจ เป็นคนเปิดเผยตามความจริง ไม่เป็นคนลวงโลก มีความอ่อนน้อมถ่อมตน ยินดีรับฟังคำตักเตือนสั่งสอนของผู้รู้ มุ่งตรงสู่เป้าหมายคือการทำพระนิพพานให้แจ้ง ทำไมจึงเป็นคนโอ้อวด ? คนที่มีนิสัยโอ้อวดนั้น ย่อมถือดีในตน แต่โดยภูมิหลังของชีวิตมักเคยถูกเลี้ยงดู หรือตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ ขาดความเป็นธรรม หรือมีความลำเอียงสูง พวกหนึ่งมีความสามารถพอพึ่งตนเองได้ แต่ถูกกดขี่เหยียดหยามอย่างหนัก จนกระทั่ง เกิดปมด้อย มีความคับแค้นใจง่าย มองโลกในแง่ร้าย หากมีโอกาสเมื่อไร จะต้องยกตนข่ม ผู้อื่นทันที หรือหาทางปัดแข้งปัดขาผู้อื่นให้ล้มลงจนได้ หรือเรียกว่า โอ้อวดเพราะปกปิดปมด้อย อีกพวกหนึ่งมีความสามารถพอพึ่งตนเองได้เช่นกัน ไม่ได้ถูกกดขี่ แต่ถูกชมจนเหลิง ถูกตามใจจนเคย ถูกยกจนลอยเกินความจริง จนกระทั่งเกิดปมเขื่อง หิวคำชม ทนเห็นใครดี กว่าตนหรือเท่ากับตนไม่ได้ จะต้องหาเรื่องจับผิดกดขี่ให้เขาแย่กว่าตน หรือหาทางปิดแข็ง ปิดขาผู้อื่นให้ล้มลงจนได้ หรือเรียกว่า โอ้อวดเพราะหิวค่าชม เพราะเหตุนี้ คนโอ้อวดจึงยากที่จะมีวินิจฉัยถูกต้องตรงตามความเป็นจริง ยากที่จะ คบหาใครด้วยความจริงใจ ยากที่จะมีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ และยาก จะฝึกให้มีความก้าวหน้าในความดีได้ยาก เพราะเขายังไม่ยอมทิ้งทิฏฐิมานะนั่นเอง ทำไมจึงเป็นคนมีมารยา ? คนมีมารยานั้น มักเป็นคนที่พึ่งพาความสามารถของตนเองไม่ได้ จึงเกิดปมด้อย ทำให้ มีมารยา หาอุบายคดในข้องอในกระดูก ฉกฉวยผลประโยชน์มาให้ตนในทางที่ผิด ภูมิหลังชีวิตของคนมีมารยานั้น มักไม่เคยถูกฝึกให้รับผิดชอบตนเองและส่วนรวม ซึ่งเกิดจากการเลี้ยงดูที่ผิดพลาด แบ่งออกเป็นสามลักษณะใหญ่ ลักษณะแรก คือ ถูกเลี้ยงดูให้เป็นคนรักสบาย เกียจคร้านการงาน ลักษณะที่สอง คือ ถูกตามใจจนเสียคน ไม่รู้จักถูก ผิด ตี ชั่ว ลักษณะที่สาม คือ ถูกปล่อยปละละเลย ขาดคนเหลียวแล บ ท ที่ 6 สิ่ ง แ ว ด ล้ อ ม ใ น วั ด มี อิ ท ธิ พ ล ต่ อ ก า ร บ ร ร ล ธ ร ร ม DOU 85