พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองได้ต้องทุ่มชีวิตให้ถูกธรรม : หน้า 113/124

บทที่ 7 พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองได้ต้องทุ่มชีวิตให้ถูกธรรม สิ่งที่เป็นปัญหาในการฝึกคนมาทุกยุคทุกสมัย ก็คือ “ความไม่รู้ว่าตนเองยังไม่รู้” หรือ “รู้แต่ไม่ทำ” หรือ “ทำแต่ไม่ทุ่มชีวิต” หรือ “ทุ่มชีวิตแต่ทุ่มไม่ถูกธรรม ผู้ที่จะนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่พระพุทธศาสนาได้ ต้องเป็นผู้ “ทุ่มชีวิตให้ถูกธรรม” แต่ละย่างก้าวของเขา จึงต้องก้าวไปด้วยสติปัญญาในการฝึกฝนอบรมตนเองให้รอบคอบ และมี หัวใจบริสุทธิ์ต่อทุกผู้คนในโลกนี้ จึงจะสามารถนำพาตนเองและผู้อื่นที่ติดตามมา ก้าวไปได้ ตรงต่อหนทางพระนิพพาน ไม่ออกนอกลู่นอกทาง เข้ารกเข้าพงจนกลายเป็นความเสียหายต่อ พระพุทธศาสนา 7.1 องค์ประกอบที่ดีในการสร้างบารมีให้ตลอดรอดฝั่ง ผู้ที่จะทุ่มชีวิตให้ถูกธรรมได้นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ชัดเจนว่า เขาต้องได้ กัลยาณมิตรประเภทที่ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 อย่างทุ่มชีวิตเป็นเดิมพัน คอยพร่ำสอน ชี้บอกหนทางข้ามภพสาม มุ่งตรงสู่พระนิพพานได้อย่างปลอดภัย เพราะกัลยาณมิตรนั้น แต่เป็นทั้งหมดของการ มิใช่เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของการประพฤติพรหมจรรย์เท่านั้น ประพฤติพรหมจรรย์ หากใครยังไม่ได้กัลยาณมิตรประเภทที่ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 อย่างทุ่มชีวิตเป็นเดิมพัน คอยเคี่ยวเข็ญ-อบรม-แนะนำ-พร่ำสอนด้วยความบริสุทธิ์ใจ โดยไม่ปิดบัง แม้เขาจะทุ่มชีวิต นับครั้งไม่ถ้วน ก็ยากจะปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 ได้ดี อุปมาเหมือนบุคคลตาดี แต่ได้คนตาบอด บอกทาง ฉนนน นั่นก็หมายความว่า การที่ใครจะนำพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปใช้ สร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่พระพุทธศาสนาได้จริงนั้น จะต้องได้องค์ประกอบที่ดีในการ ฝึกฝนอบรมตนเองให้ตลอดรอดฝั่ง อย่างน้อย 3 ประการ 1) ต้องได้ต้นแบบที่เป็นครูดี คือ กัลยาณมิตรประเภทที่ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 อย่าง 104 DOU สูตรสำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บารมีเป็น ที ม