บทที่ 2 : หน้า 23/124

บทที่ 2 “วุฒิธรรม 4 ประการ” หลักการแสวงหาปัญญา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ตรัสรู้ธรรมะได้ เพราะทรงละเว้นความชั่ว ทำความดี และกลั่นใจให้ผ่องใสอย่างทุ่มชีวิตเป็นเดิมพันมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ทำให้ ในพระชาติสุดท้าย พระองค์จึงทรงสามารถกำจัดทุกข์และกิเลสที่แช่อิ่ม หมักดอง บีบคั้น บังคับ กัดกร่อนใจ มานับภพนับชาติไม่ถ้วน ให้หมดสิ้นไปจากใจได้อย่างเด็ดขาดถาวร ความชั่วใด ไม่อาจรั่วรดเข้าไปในใจของพระองค์ได้แม้แต่เสี้ยวอนุวินาที เพราะฉะนั้น ธรรมะทุก ๆ คำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงนำมาตรัสสอนชาวโลกนั้น ล้วนออกมาจากใจที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ ผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติตามย่อมสามารถบรรลุธรรม อันเป็นเครื่องขจัดทุกข์และกิเลสให้หมดไปได้เช่นเดียวกับพระองค์ การศึกษาธรรมะทุก ๆ คำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ต้องทําด้วยความรอบคอบ และระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ วัดพระธรรมกายจึงต้องวางรูปแบบการเทศน์สอน ให้ตรงตามหลักการศึกษาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้ไว้นั่นคือ “วุฒิธรรม 4 ประการ” ได้แก่ 1. สัปปุริสสังเสวะ แปลว่า คบสัตบุรุษ 2. สัทธัมมัสสวนะ แปลว่า ฟังธรรม 3. โยนิโสมนสิการ แปลว่า ตริตรองธรรม 4. ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ แปลว่า ปฏิบัติสมควรแก่ธรรม พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว) ท่านค้นคว้าเรื่องวุฒิธรรม 4 ประการ ซึ่งเป็นหลักการแสวงหาปัญญาในพระพุทธศาสนา จนได้คำจำกัดความ และคําอธิบายที่สองทางปฏิบัติอย่างชัดเจน ดังมีรายละเอียดดังนี้ 2.1 สัปปุริสสังเสวะ (คบสัตบุรุษ) สัปปุริสสังเสวะ (คบสัตบุรุษ) หมายถึง “หาครูดีให้พบ 14 DOU สู ต ร สำเร็จ ก า ร ส ร้ า ง บ า ร มีเป็น ที ม ๆ