ข้อความต้นฉบับในหน้า
ณ สัณฐาคาร
แห่งนครกบิลพัสดุ์
นับถอยหลังจากเวลาที่พระอา
นนท์รับเป็นพุทธปัฏฐากไปเป็นเวลา ๕๕
ปี ในพระราชวังอันโอ่อ่าของกษัตริย์
ศากยราช มีการประดับประดาประทีป
โคมไฟเป็นระย้าสว่างไสวไปทั่วเขต
พระราชวัง พระเจ้าสุกโกทนะ อนุชา
แห่งสมเด็จพระเจ้ากรุงกบิลพัสดุ์ มี
พระพักตร์แจ่มใสตลอดเวลา ทรงทัก
คนนั้นคนนี้ ด้วยความเบิกบานพระทัย
พระประยูรญาติและเสนาข้าราชบริ
พาร มีความปรีดาปราโมชอย่างยิ่งที่
มีพระราชกุมารพระองค์หนึ่งอุบัติขึ้น
ในโลก เขาพร้อมใจกันถวายพระนาม
ราชกุมารว่า “อานันทะ” เพราะ
นิมิต ที่นำความปรีดาปราโมชและบัน
เทิงสุขมาให้ เจ้าชายอานันทะอุบัติขึ้น
วันเดียวกับพระราชกุมารสิทธัตถะก้าว
ลงสู่โลกนั่นแล พระราชกุมารทั้งสอง
จึงเป็นสหชาติกันมาสู่โลกพร้อมกันโดย
มิได้นัดหมาย นับว่าเป็นคู่บารมีกัน
โดยแท้
ประวัติอัจฉริยสาวก
วศิน อินทสระ
พระอานนท์
พุทธอนุชา
เจ้าชายอานันทะ ได้รับการ
เลี้ยงดูอย่างดีที่สุดเท่าที่พระราชกุมาร
ในราชสกุลจะพึงได้รับ พระองค์เติบ
โตขึ้นภายใต้ความชื่นชมโสมนัสแห่ง
พระราชบิดา และพระประยูรญาติ
เจ้าชายเป็นผู้ถ่อมตน สุภาพอ่อน
โยนและว่าง่ายมาแต่เล็กแต่น้อย
พระฉวีผุดผ่อง พระวรกายงามสง่า
สมสกุลกษัตริย์ ทรงได้รับการศึกษา
อย่างดีจากสำนักอาจารย์ที่ดีที่
สุดเท่าที่หาได้ในแคว้นสักกะจน
กระทั่งพระชนมายุสมควรที่จะมี
คู่ครอง แต่ก็หาปรากฏว่าพระองค์
ทรงชอบพอสตรีคนใดเป็นพิเศษไม่
ข่าวการเสด็จออกบรรพชา
ของเจ้าชายสิทธัตถะมกุฎราชกุมาร
แห่งกบิลพัสดุ์นคร ก่อความสะเทือน
พระทัยและพิศวงงงงวยแก่เจ้าชาย
อานันทะยิ่งนัก พระองค์ทรงดำริ
อยู่เสมอว่าเจ้าพี่คงมองเห็นทาง
ปลอดโปร่งอะไรสักอย่างหนึ่งเป็น
แน่ จึงสละรัชสมบัติออกบรรพชา
จนกระทั่ง 5 ปี ภายหลังจาก
พระสิทธัตถกุมารออกแสวงหาโมกข
ธรรมแล้ว มีข่าวแพร่สะพัดจากนคร
ราชคฤห์เข้าสู่นครหลวงแห่งแคว้นสักกะ
ว่า บัดนี้พระมหามุนีโคตมะศากยบุตร
ได้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าแล้วเทศนา
สั่งสอนปวงชนชาวมคธอยู่ เจ้าชาย
อานันทะทรงกำหนดพระทัยไว้ว่า เมื่อ
ใดพระพุทธเจ้าเสด็จมาสู่นครกบิลพัสดุ
พระองค์จักขอบวชในสำนักของพระ
พุทธองค์
วันหนึ่ง ณ สัณฐาคารแห่งกรุง
กบิลพัสดุ์ ศากยราชทั้งหลายประชุม
กัน มีพระราชกุมารหลายพระองค์เข้า
ประชุมด้วย พระเจ้าสุทโธทนะ ซึ่งบัดนี้
เป็นพุทธบิดาเป็นประธาน พระองค์
ตรัสปรารภว่า
“ท่านทั้งหลาย บัดนี้ท่านคงได้
ทราบข่าวการอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้า
แล้ว พระองค์มิใช่ใครอื่น คือสิทธัตถ
กุมารบุตรแห่งเรานั่นเอง ทราบว่ากำลัง
ประทับอยู่ ณ กรุงราชคฤห์ราชธานี
แห่งพระเจ้าพิมพิสาร ข้าพเจ้าขอปรึกษา
ท่านทั้งหลายว่า เราควรจะส่งคนของ
Kalyanamitra.org
๗๕