ของขวัญและความสุขจากการธุดงค์ : หน้า 109/133

เช้าวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันสุดท้าย แห่งการอยู่ธุดงค์ เป็นวันที่ข้าพเจ้ามี ความสุขและปีติใจเป็นที่สุด เพราะ ข้าพเจ้าได้รับของขวัญชิ้นสำคัญที่สุด ที่ข้าพเจ้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้ รับ ข้าพเจ้าได้รับของขวัญคือ แก้ว มณีโชติรส จากน้าอึด (คุณสุทัศน์ ศรีดารนพ) และรูปหลวงพ่อธัมม ชโยจากป้าแอ๊ว ข้าพเจ้าก้มลงกราบ ท่านทั้งสองด้วยความปลื้มปีติใจเป็น อย่างยิ่ง นี่ก็หมายความว่า ข้าพเจ้า ได้เป็นลูกของหลวงพ่อจริง ๆ แล้วหรือ นี่ ข้าพเจ้าคิดในใจ ข้าพเจ้ายังจำคำ อวยพรจากน้าอึดที่เขียนอวยพรไว้ใน ด้านหลังของลูกแก้วได้ดีว่า สุขสันต์วันเกิด ขอให้หลาน “อ้อ” มีความสุข สดใสดุจแก้วมณีโชติรส และขอให้เข้าถึง “ธรรมกาย” โดยง่ายจากการปฏิบัติธรรม จากน้าอู๊ด ๒๒ สค. ๒๙ วันนั้น เป็นวันที่ข้าพเจ้ามีความ สุขที่สุดในชีวิต ได้ใช้ชีวิตธุดงค์ที่ผ่านมา ให้มีคุณค่ามีประโยชน์ คิดแล้วก็ไม่ เสียชาติเกิดเลยที่เกิดมาแล้วได้พบ หลวงพ่อ ได้สร้างบุญบารมี ได้พบสุข แท้จริงจากการอยู่ธุดงค์และการปฏิบัติ ธรรมเจริญสมาธิภาวนา ข้าพเจ้าขอตั้ง สัตยาธิษฐานเลยว่า ขอให้เกิดมาได้สร้าง บุญบารมีร่วมกับหลวงพ่อธัมมชโย ทุกภพทุกชาติ ตราบจนวันเข้าสู่พระ นิพพานด้วยเทอญ. ข้าพเจ้าคิดว่า ทุกคนควร ได้มาอยู่ธุดงค์สักครั้งในชีวิต อาจ จะเริ่มจากวันเกิดของท่านเอง หรือจะเป็นธุดงค์สุดสัปดาห์ ศุกร์- เสาร์-อาทิตย์ หรือธุดงค์ราชบูชา ๕ ธันวาคม ๒๕๒๙ ซึ่งหลวงพ่อ ตั้งใจไว้ว่า จะเชิญชวนผู้มาอยู่ ธุดงค์ในวันนี้ให้ได้ถึง ๑ แสนคน และเป้าหมาย ๑ ล้านคน ในปี ๒๕๓๐ มาเถิดค่ะ เชิญมาอยู่ธุดงค์ แล้ว ท่านจะหมดทุกข์ในชีวิตที่ประสบมา หรือท่านที่อาจจะไม่เคยมีความทุกข์ แต่ก็ยังไม่เคยพบความสุขเลยเหมือน กัน ก็ขอเชิญมาอยู่ธุดงค์ แล้วท่าน จะพบว่า “อยู่กลด หมดทุกข์ พบสุข แท้จริง” 905 Kalyanamitra.org