การตื่นเช้าและใส่บาตร : หน้า 118/133

เพชรนำเอก เดกดอ “พี่เพชรตื่นเถอะ....ตื่น ๆ ๆ ... ไม่เพียงแต่ส่งเสียงปลุกเท่านั้น ผู้เป็นน้องสาวยังถือวิสาสะเข้าไปเขย่า ตัวพี่ชายซึ่งกำลังหลับสนิทอยู่บนเตียง นอน “อย่ากวนใจน่าพลอย....คนจะนอน ...ไปให้พ้นเชียว...” ผู้เป็นพี่ชายหลับหูหลับตาพร้อม กับซุกหน้าลงกับหมอน แล้วหลับต่อ ไปตามเดิม “ตื่นเร็ว ๆ เถอะพี่เพชร คุณแม่ให้ พลอยมาเรียก ประเดี๋ยวจะออกไปไม่ ทันใส่บาตรนะ” “ใครอยากใส่ก็ไปใส่เองสิ เบื่อจะ ตาย.....ไม่เอาละนอนต่อดีกว่า..... “ตื่นเถอะพี่...คุณแม่ให้พลอยมา ปลุกจริง ๆ นะ คุณแม่กำลังรอใส่บาตร พระอยู่หน้าบ้าน พี่เพชรรีบลุกตอนนี้ จะได้ออกไปใส่บาตรด้วยกัน” น้องสาวไม่ยอมละความพยายาม เมื่อเห็นพี่ชายยังไม่มีทีท่าว่าจะยอม ตื่นง่าย ๆ จึงลงทุนฉุดแขนพี่ชายเต็มแรง “ว้ายุ่งจริง น่ารำคาญ..... วันหยุด แท้ ๆ จะขอนอนให้สบายสักวันก็ไม่ได้” พี่ชายงัวเงียลุกขึ้นมาทำหน้า บูดบึง จังหวะเดียวกันผู้เป็นมารดากำลัง ประคองถาดกับขันตักบาตรเดินเข้า มาพอดี “อ้อ! นี่ยังไม่ยอมลุกไปอาบน้ำ แต่งตัวอีกหรือลูก? แม่บอกแล้วว่าอย่าดู โทรทัศน์จนดึก ทำให้ตื่นไม่ทันใส่บาตร เลย เห็นไหมล่ะ” “พระท่านไปหมดแล้วหรือคะ คุณแม่” เสียงพลอยสอดแทรกขึ้นมา “จะลูก แล้วนี่แม่สั่งให้มาตาม พี่เขา ทำไมมัวชักช้านักล่ะ” “พี่เพชรนะสิคะคุณแม่ นอนขี้เซา จัง ปลุกเท่าไรก็ไม่ยอมตื่นสักที ต้อง โทษพี่เพชรว่าเป็นตัวการทำให้พลอย ออกไปใส่บาตรไม่ทันอีกคนหนึ่งด้วย” Kalyanamitra.org ๑๑๕