ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๑๖
น้องสาวบ่นไปค้อนไปแถมยังหัน
ไปทุบแขนพี่ชายอีกสองสามที่
“เอ๋! พี่เจ็บนะพลอย หน่อย.....ไม่
ได้ใส่บาตรแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่อง
โตไปได้ ให้คุณแม่ใส่บาตรคนเดียวก็
พอแล้ว วันหลังไม่ต้องมาปลุกพี่อีกนะ
....น่ารำคาญ”
“พูดอย่างนั้นไม่ถูกนะลูก น้องเขา
หวังดีอุตส่าห์มาปลุกให้ออกไปใส่บาตร
พร้อมกับแม่ จะได้บุญร่วมกัน ตอน
คุณพ่ออยู่บ้านยังต้องออกไปใส่บาตร
พร้อม ๆ กันทุกวันเลย นี่เห็นว่าคุณพ่อ
ไม่อยู่ใช่ไหมล่ะ จึงฉวยโอกาสไม่ยอม
ตื่นไปใส่บาตร”
“คุณแม่คะ วันนี้พลอยออกไปใส่
บาตรไม่ทัน พลอยก็ไม่ได้บุญสิคะ”
เสียงพลอยบ่นอย่างเสียดาย
“ได้สิจ๊ะลูก ก็พลอยอุตส่าห์ตื่นมาช่วย
แม่หุงข้าว เตรียมอาหารถวายพระ ถึงไม่
ได้ใส่บาตรด้วยตัวเองก็ได้บุญเหมือนกัน
เพียงแต่ยังได้บุญไม่เต็มที่เท่านั้น”
“อย่างไรจึงจะเรียกว่าได้บุญ
เต็มที่คะคุณแม่” พลอยเริ่มชัก
“การใส่บาตรถวายอาหาร
แด่พระภิกษุสงฆ์อย่างนี้เรียกว่า
เป็นการให้ทาน ซึ่งทำให้เกิดบุญ
และถ้าจะให้ได้บุญเต็มที่นั้นควร
จะต้องระวังใจให้อยู่ในบุญกุศลทั้ง
๓ ระยะด้วยกันคือ
ก่อนให้ ต้องมีใจเลื่อมใส
ศรัทธา มีความตั้งใจแน่วแน่ว่า
จะให้ทาน
ขณะให้ ต้องรักษาใจให้
บริสุทธิ์ ไม่ยอมให้เกิดอารมณ์
ขุ่นมัว
หลังให้ ต้องมีใจอิ่มเอิบ
ในบุญ และไม่เกิดความเสียดาย
ภายหลัง”
คุณเพลินพยายามอธิบายช้า ๆ
ชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้บุตรทั้งสองเข้าใจ
“อย่างนี้ค่อยยังชั่วหน่อย ถึงอย่าง
ไรพลอยก็ยังได้บุญตั้งเยอะ ดีกว่าพี่
เพชรที่มัวแต่นอน...เลยไม่ได้บุญสักนิด”
เสียงพลอยพูดอย่างภูมิอกภูมิใจ
“อยากได้บุญก็เชิญเอาไปคนเดียว
เถอะ บุญไม่มีตัวตนสักหน่อย งมงาย
เชื่อกันไปได้ทั้งบ้าน” เพชรตะโกนสวน
มาอย่างไม่สบอารมณ์
“ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะลูก บุญ
บาปเป็นของมีจริง และเป็นของสำคัญที่
สุดนะลูกนะ" มารดาหันมาเอ่ยปราม
บุตรชาย
“หลอกพลอยไปคนเดียวเถอะ
คุณแม่ เพชรไม่เชื่อดอก ก็เพชรเคย
ใส่บาตรกับคุณพ่อคุณแม่ทุกวัน ไม่เคย
เห็นตัว บุญสักทีเลย” เพชรหันมา
เถียงมารดาอย่างไม่ยอมลดละ
“ลูกเพชรฟังแม่ให้ดีนะ บุญ
น่ะถึงจะไม่สามารถมองเห็นหรือจับ
ต้องได้ แต่ก็รับรู้ได้ด้วยใจ เพราะ
บุญคือความดีความสะอาดของ
จิตใจ ฉะนั้นการกระทำใด ๆ ที่
ช่วยให้จิตใจเราสะอาดบริสุทธิ์ยิ่ง
ขึ้น เราเรียกการกระทำนั้นว่าเป็น
การทําบุญ เข้าใจไหมลูก”
“หมายความว่า ถ้าทำบุญแล้ว
ใจต้องสบาย ใช่ไหมครับคุณแม่”
เพชรพยายามพูดรุกไล่มารดาเข้าบ้าง
“ใช่สิลูก บุญเป็นของดีของสะอาด
เมื่อทำแล้วย่อมสบายใจ” มารดาตอบ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแม่ปล่อยให้เพชร
นอนต่อก็จะได้บุญมากกว่า เพราะเพชร
บุญน่ะ
ถึงจะไม่สามารถ
มองเห็นหรือ
จับต้องได้แต่ก็
รับรู้ได้ด้วยใจ
Kalyanamitra.org